Η Ελλάδα παρακολουθεί σήμερα ένα πρωτοφανές παράδοξο. Στο όνομα της προστασίας της κτηνοτροφίας και της φέτας ΠΟΠ, η κυβέρνηση εφαρμόζει μέτρα που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή της μετακινούμενης κτηνοτροφίας και στην υπονόμευση των ίδιων των χαρακτηριστικών που καθιστούν τη φέτα μοναδική παγκοσμίως.
Η καθολική απαγόρευση της βόσκησης δεν αποτελεί μέτρο προστασίας. Αποτελεί μέτρο οικονομικής εξόντωσης χιλιάδων κτηνοτρόφων.
Οι άνθρωποι που επί γενιές μετακινούν τα κοπάδια τους στα βουνά και στους φυσικούς βοσκοτόπους της χώρας, διατηρώντας μια παράδοση αιώνων και παράγοντας προϊόντα υψηλής ποιότητας, αντιμετωπίζονται σήμερα ως παράπλευρες απώλειες μιας πολιτικής που στερείται λογικής, αναλογικότητας και αποτελεσματικότητας.
Οι κτηνοτρόφοι καλούνται να κρατήσουν τα ζώα τους κλεισμένα, να αγοράζουν πανάκριβες ζωοτροφές, να βλέπουν το κόστος παραγωγής να εκτοξεύεται και το εισόδημά τους να καταρρέει, χωρίς καμία ουσιαστική εγγύηση ότι τα μέτρα αυτά θα σταματήσουν την εξάπλωση της νόσου.
Ακόμη χειρότερα, η κυβέρνηση και οι υπηρεσίες της ισχυρίζονται ότι όλα αυτά γίνονται για να προστατευτεί η φέτα ΠΟΠ και η θέση της στις διεθνείς αγορές. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό που προσβάλλει τη νοημοσύνη των παραγωγών.
Η φέτα αναγνωρίστηκε ως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης επειδή παράγεται από γάλα ζώων που βόσκουν στους φυσικούς βοσκότοπους της ελληνικής υπαίθρου, τρέφονται από την ιδιαίτερη χλωρίδα κάθε περιοχής και δίνουν ένα προϊόν με μοναδικά χαρακτηριστικά που δεν μπορούν να αναπαραχθούν αλλού. Όταν η ίδια η Πολιτεία απαγορεύει τη βόσκηση, δεν προστατεύει τη φέτα. Υπονομεύει τα θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχθηκε η ευρωπαϊκή αναγνώρισή της.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να “προστατεύσει” τη φέτα καταστρέφοντας τις προϋποθέσεις ύπαρξής της. Αυτή η πολιτική δεν είναι προστασία. Είναι αυτοϋπονόμευση και ενώ οι κτηνοτρόφοι οδηγούνται στην απόγνωση, οι γνωστοί «ειδικοί των λάκκων» συνεχίζουν να παρουσιάζουν ως επιτυχία μια πολιτική που έχει γεμίσει την ελληνική ύπαιθρο με οικονομικά ερείπια, εγκαταλελειμμένες εκμεταλλεύσεις και ανθρώπους χωρίς προοπτική.
Το ΑΚΚΕΛ προειδοποιεί: Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, η ζημιά δεν θα είναι μόνο οικονομική. Θα είναι εθνική Θα χαθεί πολύτιμο ζωικό κεφάλαιο. Θα χαθούν οικογενειακές εκμεταλλεύσεις που επιβίωσαν πολέμους, κρίσεις και μνημόνια. Θα εγκαταλειφθούν ορεινές και μειονεκτικές περιοχές. Θα πληγεί η αυθεντικότητα της φέτας ΠΟΠ και τελικά θα πληγεί η ίδια η διεθνής αξιοπιστία της χώρας.
Το ΑΚΚΕΛ απαιτεί άμεσα:
- Την κατάργηση της καθολικής απαγόρευσης της βόσκησης και την εφαρμογή στοχευμένων μέτρων εκεί όπου πραγματικά υπάρχουν κίνδυνοι.
- Την πλήρη αποζημίωση των κτηνοτρόφων για το χαμένο εισόδημα και το πρόσθετο κόστος που τους επιβλήθηκε.
- Τη στήριξη της μετακινούμενης κτηνοτροφίας ως αναπόσπαστου μέρους της ελληνικής παραγωγής και πολιτιστικής κληρονομιάς.
- Την άμεση επανεξέταση όλων των μέτρων βιοασφάλειας με βάση την επιστήμη και όχι τη λογική της διοικητικής ευκολίας.
Το ΑΚΚΕΛ θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση των κτηνοτρόφων.
Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί η ελληνική κτηνοτροφία σε παράπλευρη απώλεια κυβερνητικών λαθών.
Δεν θα επιτρέψουμε να καταστραφεί η μετακινούμενη κτηνοτροφία.
Δεν θα επιτρέψουμε να υπονομευθεί η φέτα ΠΟΠ από εκείνους που υποτίθεται ότι την προστατεύουν.
Οι κτηνοτρόφοι δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δικαιοσύνη, λογική και το δικαίωμα να συνεχίσουν να παράγουν.
