Η φιλόλογος Μαρία Καραταράκη περιγράφει πως μια δουλειά που εξασφάλιζε το κρέας στο τραπέζι κάθε οικογένειας μετατρεπόταν σε ένα μικρό γλέντι για όλο το χωριό!
Φωτογραφία: Μαρία Καραταράκη Ο Γιάννης Μπατζακάκης και ο Μιχάλης Χαριτάκης τεμαχίζουν ένα χοίρο, πάνω από 50 χρόνια πριν, στο Φουρνοφάραγγο
Ο τεμαχισμός του χοίρου ήταν η δουλειά της επομένης των Χριστουγέννων, κατά τα ειωθότα στην Κρήτη του “χθες”. Όπως αναφέρει στο neakriti.gr η φιλόλογος Μαρία Καραταράκη, η 26η ήταν ημέρα αφιερωμένη στο κόψιμο του χοίρου. Ψυγεία τότε δεν υπήρχαν όμως για να διατηρηθεί το κρέας, ενώ η ίδια σημειώνει ότι το χοιρινό εξασφάλιζε την κατανάλωση κρέατος συχνά ως το θέρος. Το πρώτο μέρος που καταναλωνόταν ήταν το συκώτι.
Στο Φουρνοφάραγγο, όπου τραβήχτηκε και η φωτογραφία (παραπάνω), πριν από πάνω από πέντε δεκαετίες, όλο το χωριό παρακολουθούσε με κατάνυξη την λειτουργία της Γέννησης. Επιστρέφοντας στο σπίτι κάθε νοικοκυρά τηγάνιζε το συκώτι “σβήνοντάς” το με ντόπιο ξύδι και αρισμαρί, με την χαρακτηριστική… σκανδαλιστική μυρωδιά να διαχέεται σε όλο το χωριό!
Όπως αναφέρει η κ.Καραταράκη:
Ο τεμαχισμός του χοίρου γινόταν ανάλογα με την ανατομία του ζώου και ανάλογα με τη χρήση του.
ΤΣΙΓΑΡΙΔΕΣ: Το δέρμα και το λίπος του χοίρου μετά το τσιτσίρισμά τους
ΓΛΙΝΑ: το λιωμένο λίπος, μέσα στο οποίο συντηρούσαν το ψαχνό
ΣΥΓΛΙΝΑ: τα πλευρά του ζώου με λίγο κρέας που έμενε επάνω, συντηρημένα στη γλίνα
ΚΙΜΑΣ: το καθαρό κρέας, κομμένο σε πολύ μικρά κομμάτια, χωρίς λίπος, συντηρημένος επίσης σε γλίνα
ΤΣΙΛΑΔΙΑ: το κεφάλι και τα πόδια συντηρημένα σε αλάτι, λεμόνι και ζουμί από το βράσιμό τους.
ΚΑΠΝΙΣΤΟ: καθαρό ψαχνό- ψηνόταν με το κάπνισμα στο τζάκι
ΑΜΑΘΙΕΣ: τα καθαρισμένα έντερα του ζώου γεμισμένα με ρύζι, σταφίδες, καρύδια και ό,τι κάθε σπίτι διέθετε
Η ίδια τονίζει μάλιστα ότι η κοπή του ζώου δεν ήταν οικογενειακή υπόθεση! Από πολύ νωρίς το πρωί ξεκινούσαν, παρέες -παρέες συγγενείς και φίλοι και πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι. Η διαδικασία τεμαχισμού του χοίρου μετατρεπόταν σε ένα μικρό γλέντι, με φαγοπότι και το χωριό να μοσχοβολάει!
neakriti.gr