Ενισχύσεις και μάλιστα παχυλές, αλλά για λίγους.
Η ιστορία των αυτόχθονων φυλών μπάζει από παντού. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του μαύρου χοίρου του οποίου ο πληθυσμός εδώ και παρά πολλά χρόνια μένει σταθερός. Αλλά γιατί; Μα γιατί αν αυξηθεί και δοθούν ζώα και σε άλλες περιοχές, τότε θα πρέπει οι επιδοτήσεις να μοιραστούν σε περισσότερους. Κάπως έτσι στερούνται δυνατότητες ανάπτυξης άλλες περιοχές και τα ζώα παραμένουν σε λίγες περιοχές. Οι δε ιδιοκτήτες των μονάδων ακόμα λιγότεροι. Μέσα σε όλα αυτά το κρέας μαύρου χοίρου παραμένει και ακριβό δίνοντας καλό εισόδημα στον παραγωγό και ο καταναλωτής το πληρώνει πανάκριβα.
Όπως μεταφέρουν στο Agrocretanews κτηνοτρόφοι και να θες να πάρεις τέτοια ζώα δεν μπορείς με τίποτα να βρεις και επικρατεί ένας άγραφος νόμος. Ένας νόμος που ευνοεί αυτούς τους λίγους που παίρνουν τα πολλά. Όπως γίνεται συνήθως. Και βλέπουμε το κράτος αντί να δώσει κίνητρα να αυξηθεί ο πληθυσμός και οι μονάδες, μένει κυριολεκτικά αμέτοχο…
