Του Χριστόφορου Παπαδάκη
Ακόμα και σε ζημιές που είναι ορατές δια γυμνού οφθαλμού οι εκτιμητές του ΕΛΓΑ στην Κρήτη επισκέπτονται τα αμπέλια, αναφωνούν και οι ίδιοι λέγοντας πως οι ζημιές είναι κοντά στο 100% αλλά στη συνέχεια οι παραγωγοί μένουν δίχως αποζημιώσεις, με ψίχουλα που δίνονται χωρίς ουσιαστικά να δίνεται η δυνατότητα ούτε για την υποβολή ενστάσεων. Είναι χαρακτηριστική η καταγγελία που κάνει στο newshub.gr ο αμπελουργός Μανόλης Κοκοβάκης, (του οποίου η κύρια δουλειά είναι εκπαιδευτικός και μάλιστα είναι και γενικός γραμματέας του Ν.Τ. Ηρακλείου της ΑΔΕΔΥ), ο οποίος ξεσκεπάζει τακτικές πολλών χρόνων, μέσα από παραδείγματα που αφορούν σε δικές του περιπτώσεις και σε παραδείγματα του άμεσου περιβάλλοντος του.
«Είμαστε μία χώρα που μπορούμε να παράγουμε οτιδήποτε χρειαζόμαστε. Δεν στηρίζεται. Και βλέπουμε ακόμα και με το μέτρο 23 που το τελευταίο διάστημα έτρεχαν οι παραγωγοί για να κάνουν τις αιτήσεις για να αποζημιωθούν λόγω της παρατεταμένης ξηρασίας που έχουμε τα τελευταία έτη, αποκλείει τους μη κατ΄επάγγελμα αγρότες και μάλιστα τους βάζει και σε μια διαδικασία να κάνουν τις αιτήσεις και να πάρουν το 50% της αποζημίωσης.
Αυτό είναι κάτι που δεν συντηρεί τον πρωτογενή τομέα, αντιθέτως δημιουργεί μεγάλα προβλήματα. Γιατί δεν μπορεί ένας κατ΄επάγγελμα αγρότης που έχει στην καλλιέργεια του 30 στρέμματα καλλιέργεια, να έχει λιγότερα έξοδα από έναν μη κατ΄ επάγγελμα αγρότη. Θεωρώ ότι το μέτρο αυτό δεν χρησιμοποιήθηκε σωστά. Όλοι όσοι ασχολούνται με τη γη έχουν τις ίδιες ανάγκες και θα έπρεπε να αποζημιώνονται το ίδιο».
-Βέβαια λένε ότι ο ΕΛΓΑ δεν κάνει αυτό τον διαχωρισμό, θεωρητικά όπως ο ΟΠΕΚΕΠΕ στο μέτρο 23 και δίνει το 100% της αποζημίωσης. Αλλά στην πράξη τι γίνεται…
«Πάντως τώρα ο ΟΠΕΚΕΠΕ με το μέτρο 23 έκανε το διαχωρισμό και μάλιστα ξέρω και περίπτωση κατ΄επάγγελμα αγρότη που δεν αποζημιώθηκε γιατί δεν μπήκαν στο μέτρο 23 τα σταφιδάμπελα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Κρήτη χτίστηκε από τη σταφίδα και αυτή τη στιγμή η σταφίδα είναι στα χειρότερα της και μάλιστα δεν δίνουν και κάποιο κίνητρο σε ανθρώπους που θέλουν να παράγουν σταφίδα παρόλο που είναι δύσκολη η διαδικασία ώστε να συνεχίσουν».
-Τη δική σας εμπειρία με τον ΕΛΓΑ μπορείτε να μας την περιγράψετε;
«Πέρυσι τέτοια περίοδο που είχαμε πάλι αντίστοιχο φαινόμενο με παρατεταμένο καύσωνα, ενώ έχω μια νέα καλλιέργεια πολύ δαπανηρή με οινοστάφυλα και είχα πάθει τεράστια ζημιά. Όταν πέρασε το κλιμάκιο του ΕΛΓΑ, ενώ είδαν τη ζημιά, ενώ μου είπανε ότι βλέπουν πως υπάρχει τεράστια ζημιά και φτάνει σχεδόν στο 80% και μάλιστα ότι η παραγωγή που έβλεπαν ήταν πολύ αυξημένη, στην ουσία με αποζημίωσαν με το 1/3 με αυτά που έπρεπε να δώσουν. Κάτι ψίχουλα τα ήταν και λιγότερα από τα ασφάλιστρα του ΕΛΓΑ. Βέβαια, το πρόβλημα δεν ήταν μόνο αυτό, ήταν ότι βγάζουν τα πορίσματα κι ενώ θα μπορούσαμε όλοι οι παραγωγοί να ενημερωνόμαστε άμεσα για το πόρισμα, αυτό δεν γίνεται. Περιμένουμε να βγει κάποια αναγγελία από τον τοπικό ΕΛΓΑ σε επίπεδο δήμου. Και δεν μας ενημέρωσε ποτέ κανείς τα τελευταία χρόνια, ότι όποιος θέλει μπορεί να κάνει ένσταση. Οπότε όταν πλέον ο παραγωγός καταλάβει ότι μπορεί να κάνει ένσταση επειδή δεν είναι ικανοποιημένος από την αποζημίωση που του έβγαλαν, έχει περάσει η προθεσμία.
Έτσι κι εγώ κατά το παρελθόν είχα κάνει ένσταση και παρόλο που την είχα στείλει και στα κεντρικά στην Αθήνα, δεν αποζημιώθηκα έτσι όπως έπρεπε να αποζημιωθώ».
-Υποτίθεται ότι εδώ και χρόνια θα είχε ο ΕΛΓΑ εκσυγχρονιστεί, ώστε να μπορεί ο επόπτης επί τόπου στο χωράφι να καταγράφει τη ζημιά και να στέλνει την εκτίμηση του ηλεκτρονικά άμεσα και να ενημερώνεται και επιτόπου ο παραγωγός για το ποσοστό που του έβαλε. Όλα αυτά δεν ισχύουν;
«Εγώ αυτό που βλέπω τα χρόνια που έχω ζητήσει να ελεγχθούν τα αγροτεμάχια μου για αποζημίωση είναι ότι κρατούν οι επόπτες ένα κομμάτι χαρτί. Ένα τάμπλετ στο οποίο βλέπουν μέσω τηλεσκόπησης ότι το αγροτεμάχιο είναι όντως αυτό. Οι σημειώσεις όμως είναι πάντα σε ένα χαρτί και κάποια στιγμή προς τα Χριστούγεννα τις πετάνε. Και τότε είναι που θα πρέπει και ο κάθε καλλιεργητής να πάει να δει αν του έχουν βάλει ζημιά ή όχι.
Το άδικο που γίνεται τα τελευταία χρόνια με τον ΕΛΓΑ είναι ότι επειδή είχαμε και άλλες περιοχές στην Ελλάδα που ζήτησαν αποζημίωση γιατί καταστράφηκαν ολοσχερώς οι καλλιέργειες τους, ενώ είμαστε όλοι οι καλλιεργητές ισότιμοι θα έπρεπε να αποζημιώνονται εξολοκλήρου οι ζημιές.
Και όχι τη μια χρονιά να βλέπουμε να δίνονται χρήματα στη Θεσσαλία, την άλλη στην Πελοπόννησο, την άλλη στη Μακεδονία και κάποια στιγμή και στην Κρήτη.
Η Κρήτη είναι η πιο αδικημένη περιοχή. Ο ΕΛΓΑ πέρυσι ειδικά στην περιοχή μου στο Μαλεβίζι δεν έδωσε καμία αποζημίωση. Ενώ πήρε τα ασφάλιστρα από όλους τους καλλιεργητές, στην περιοχή μου έδωσε σε δύο – τρεις καλλιεργητές, μέσα σε αυτούς ήμουνα κι εγώ, μία πολύ μικρή αποζημίωση που ήταν χρήματα πολύ λιγότερα από τα ασφάλιστρα που είχαν πληρώσει. Ήταν μια αποζημίωση της τάξεως του 25%. Όλοι οι υπόλοιποι αποκλείστηκαν».
-Ο ΕΛΓΑ λοιπόν έχει αδικήσει την Κρήτη. Στο κομμάτι των επιδοτήσεων, εμφανίζουν πανελλαδικά την Κρήτη να είναι το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή πολύ ωφελημένη και αναφέρομαι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
«Οι πολύ ωφελημένοι στις επιδοτήσεις είναι αυτοί που έκαναν τις μανούρες. Γιατί ο πραγματικός καλλιεργητής δεν παίρνει πραγματική επιδότηση. Δεν γίνεται με 30 στρέμματα να παίρνεις 1.500 ευρώ επιδότηση. Θεωρώ ότι αυτοί που ήταν μέσα στα κόλπα, έπαιρναν τη μεγαλύτερη επιδότηση και μάλιστα ούτε ρίζα ελιά, ούτε μια κουρμούλα αμπέλι, δεν ξέρουν ούτε τι σημαίνει αυτό. Και όλοι οι υπόλοιποι που μοχθούμε και καλλιεργούμε δεν επιδοτούμαστε και δεν στηριζόμαστε. Και είμαστε και σε μια περίοδο που έχουμε την απόλυτη ξηρασία. Χρειάζεται πάρα πολλά νερά να πέσουν για να μείνουν ζωντανά τα φυτά και τα δέντρα. Και φτάνουμε στο σημείο η καλλιέργεια να είναι ζημιογόνα.
Ειδικά σε μας που είμαστε ετεροεπαγγελματίες και δεν είμαστε κατ΄ επάγγελμα αγρότες που δεν έχουμε παρά μόνο ένα Σαββατοκύριακο να δουλέψουμε στα χωράφια μας, είμαστε αναγκασμένοι να βάζουμε εργάτες και το κόστος είναι δυσβάσταχτο. Δε γίνεται λοιπόν να διαχωρίζουν τους κατ΄ επάγγελμα αγρότες από τους ετεροεπαγγελματίες. Ίσα – ίσα. Οι ετεροεπαγγελματίες έχουν περισσότερες δαπάνες να κάνουν».
