Το σημερινό δημοσίευμα περί προετοιμασίας μιας νέας in-house εφαρμογής της ΑΑΔΕ για τις δηλώσεις ΟΣΔΕ 2026 έρχεται να επιβεβαιώσει, έστω και καθυστερημένα, αυτό που η πραγματικότητα φώναζε εδώ και καιρό: το παλιό μοντέλο διαχείρισης των αγροτικών ενισχύσεων έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο.
Όταν ένα ολόκληρο σύστημα χρειάζεται να μεταφερθεί διοικητικά, ψηφιακά και επιχειρησιακά σε άλλο φορέα για να μπορέσει να λειτουργήσει με στοιχειώδη αξιοπιστία, τότε δεν μιλάμε για «τεχνική βελτίωση». Μιλάμε για έμμεση αλλά σαφή ομολογία αποτυχίας του προηγούμενου μοντέλου.
Η μετάβαση στην ΑΑΔΕ και η προετοιμασία νέων ψηφιακών εργαλείων μπορούν να αποτελέσουν θετική εξέλιξη μόνο υπό μία αυστηρή προϋπόθεση: ότι δεν θα επιχειρηθεί απλώς αλλαγή ταμπέλας, αλλά ριζική αλλαγή νοοτροπίας, διαδικασιών, ευθυνών και ελεγκτικών μηχανισμών.
Γιατί το βασικό πρόβλημα δεν ήταν ποτέ μόνο το λογισμικό. Ήταν ένα σύστημα με γκρίζες ζώνες, διάχυση ευθυνών, ελλιπή λογοδοσία, αδύναμους ελέγχους και διοικητικές πρακτικές που τραυμάτισαν την αξιοπιστία των ενισχύσεων και εξέθεσαν τη χώρα.
Η ΠΟΓΕΔΥ επισημαίνει ότι:
- η ψηφιακή μετάβαση είναι αναγκαία, αλλά δεν αρκεί από μόνη της,
- η διαλειτουργικότητα και οι διασταυρωτικοί έλεγχοι είναι απαραίτητοι, αλλά δεν υποκαθιστούν τη θεσμική ευθύνη,
- η μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς κάθαρση δομών και πρακτικών κινδυνεύει να αναπαράγει τα ίδια αδιέξοδα με άλλο περιτύλιγμα.
Το ζητούμενο δεν είναι να φτιαχτεί απλώς μια νέα πλατφόρμα. Το ζητούμενο είναι να οικοδομηθεί ένα νέο, αξιόπιστο, διαφανές και απολύτως ελέγξιμο σύστημα δηλώσεων ΟΣΔΕ, ελέγχων και πληρωμών, με σαφείς ρόλους, πραγματική λογοδοσία και θεσμική θωράκιση.
Η χώρα δεν αντέχει άλλη μία “μεταρρύθμιση” που θα παρουσιαστεί ως τομή και θα αποδειχθεί στην πράξη ανακύκλωση των ίδιων παθογενειών.
Το ΟΣΔΕ 2026 δεν μπορεί να στηθεί πάνω στα υλικά κατεδάφισης του χθες.
