Η φέτα δεν απειλείται από ξένους ανταγωνιστές. Απειλείται από εγχώριες αποφάσεις που διαλύουν την ίδια τη βάση της παραγωγής της. Και αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο: η Ελλάδα υπονομεύει το πιο εμβληματικό της προϊόν με τα ίδια της τα χέρια.
1. Σκοτώσαμε ζώα αντί να τα προστατεύσουμε
Σε μια χώρα που ζει από την κτηνοτροφία, η επιλογή να θανατωθούν μαζικά ζώα αντί να εφαρμοστούν διαθέσιμα εμβόλια δεν μπορεί να θεωρηθεί “διαχείριση κρίσης”.
Είναι αυτοκαταστροφή. Το πρόσχημα ήταν ότι “ο εμβολιασμός θα έβλαπτε τις εξαγωγές της φέτας”. Το αποτέλεσμα ήταν να χαθεί ζωικό κεφάλαιο που δεν αναπληρώνεται εύκολα. Πώς προστατεύεις τη φέτα όταν εξαφανίζεις τα ζώα που παράγουν το γάλα της; Η απάντηση είναι απλή: δεν την προστατεύεις.
2. Ο αναγκαστικός εγκλεισμός ακυρώνει το ίδιο το ΠΟΠ
Η φέτα αναγνωρίστηκε ως ΠΟΠ επειδή τα ζώα βόσκουν. Επειδή τρέφονται από ενδημική χλωρίδα. Επειδή το γάλα τους έχει χαρακτηριστικά που δεν αντιγράφονται. Και τι κάνουμε; Επιβάλλουμε καθολικούς εγκλεισμούς, σαν να θέλουμε να εξαφανίσουμε ό,τι απέδειξε η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Ζώα χωρίς βοσκή σημαίνει γάλα χωρίς τα στοιχεία που κάνουν τη φέτα μοναδική. Και προϊόν χωρίς μοναδικότητα σημαίνει ΠΟΠ που αδειάζει από περιεχόμενο.
3. Δίνουμε στους ανταγωνιστές μας το καλύτερο επιχείρημα
Όταν η Ελλάδα:
– μειώνει την παραγωγή της,
– αλλοιώνει τον τρόπο εκτροφής,
– δεν προστατεύει τη βόσκηση,
– δεν επιβάλλει κυρώσεις στη νοθεία,
τότε οι τρίτες χώρες έχουν έτοιμη την απάντηση: “Αφού ούτε η Ελλάδα δεν τηρεί τις προδιαγραφές, γιατί να μην παράγουμε κι εμείς ‘feta’;”.
Και αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιείται ήδη σε διεθνείς συμφωνίες. Δεν μας πολεμούν οι άλλοι. Τους δίνουμε τα όπλα μόνοι μας.
4. Η φέτα κινδυνεύει να χαθεί από μέσα, όχι απ’ έξω
Η φέτα δεν κινδυνεύει επειδή κάποιοι στο εξωτερικό θέλουν να την αντιγράψουν. Κινδυνεύει επειδή η Ελλάδα:
– καταστρέφει το ζωικό της κεφάλαιο,
– ακυρώνει τη βόσκηση,
– υποβαθμίζει την ποιότητα,
– αποδυναμώνει το ΠΟΠ,
– και τελικά αφήνει τη φέτα χωρίς θεμέλια.
Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, η φέτα δεν θα χαθεί από ξένους. Θα χαθεί από τις δικές μας επιλογές.
5. Τι χρειάζεται τώρα — χωρίς ωραιοποιήσεις
Όσοι υπερασπίζονται τη φέτα ζητούν:
– επαναφορά της βόσκησης ως αδιαπραγμάτευτης προϋπόθεσης,
– εφαρμογή εμβολιασμών αντί για εξοντώσεις,
– αυστηρούς ελέγχους και πραγματικές κυρώσεις για νοθεία,
– προστασία του ζωικού κεφαλαίου ως εθνικού πόρου,
– σοβαρή διπλωματική υπεράσπιση του ΠΟΠ.
Η φέτα δεν είναι “ένα τυρί”. Είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής κτηνοτροφίας. Και σήμερα βρίσκεται σε υπαρξιακό κίνδυνο. Όχι από τους άλλους, αλλά από εμάς.
