Σε μια εποχή που οι παραγωγοί γενικότερα αναζητούν καλλιέργειες με μικρότερες απαιτήσεις σε νερό και μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία, το dragon fruit αρχίζει να κερδίζει έδαφος και στην Κρήτη. Ο Στέλιος Ανωγειανάκης, από τον Προφήτη Ηλία Ηρακλείου, αποφάσισε να κάνει το πρώτο βήμα, δοκιμάζοντας μια καλλιέργεια που δεν είναι και τόσο διαδεδομένη στη χώρα μας.
Αναζητώντας μια εναλλακτική λύση
Ο ίδιος, όπως δήλωσε μιλώντας στο Agrosymbol, καλλιεργεί αμπέλια και ελιές, όμως η περιορισμένη δυνατότητα άρδευσης στην περιοχή τον οδήγησε στην αναζήτηση μιας πιο ανθεκτικής επιλογής.
“Ψάχναμε μια εναλλακτική καλλιέργεια, γιατί έχουμε ήδη αμπέλια και ελιές, από τη στιγμή που η περιοχή μας, δεν μπορεί να στηρίξει μεγάλες ανάγκες σε άρδευση. Έτσι καταλήξαμε στο dragon fruit”, υπογραμμίζει. Το πρώτο πιλοτικό βήμα έγινε το 2025, όταν φύτεψε, όπως μας λέει, 30 φυτά σε χωράφι όπου προηγουμένως υπήρχε αμπέλι, επιλέγοντας τρεις έως τέσσερις διαφορετικές ποικιλίες, ώστε να αξιολογήσει την προσαρμογή τους στις τοπικές συνθήκες. Πλέον, έχει βάλει 1.500 φυτά, όπως μας ενημερώνει.
Καλλιέργεια με προοπτική
Το dragon fruit είναι πολυετές φυτό με παραγωγική διάρκεια που μπορεί να φτάσει τα 20 έως 25 χρόνια, σύμφωνα με τον ίδιο. Σήμερα ο κ. Ανωγειανάκης βρίσκεται ακόμη στη φάση της ανάπτυξης της φυτείας, επενδύοντας στην απόκτηση εμπειρίας πριν επεκτείνει την καλλιέργεια. Όπως εξηγεί: “Πέρσι τα φύτεψα τον Οκτώβριο, όμως η πιο κατάλληλη περίοδος φαίνεται να είναι ο Απρίλιος. Τα φυτά σήμερα προστατεύονται με δίχτυ σκίασης, κάτι που βοηθά σημαντικά στην ανάπτυξή τους”.
Μικρές ανάγκες σε νερό
Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της καλλιέργειας είναι οι χαμηλές απαιτήσεις σε άρδευση, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό για περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα λειψυδρίας, όπως μας ενημερώνει. Σύμφωνα μάλιστα με τον ίδιο: “κάθε φυτό χρειάζεται περίπου τρία λίτρα νερού ανά πότισμα, πάντα ανάλογα με τον τύπο του εδάφους και τις καιρικές συνθήκες”.
Απόδοση και οικονομικές προοπτικές
“Σε πλήρη ανάπτυξη, οι αναφορές από το εξωτερικό κάνουν λόγο για αποδόσεις που κυμαίνονται μεταξύ 4 και 7 τόνων ανά στρέμμα, ενώ οι τιμές παραγωγού στην Ελλάδα διαμορφώνονται συνήθως από 8 έως 13 ευρώ το κιλό, ανάλογα με την ποιότητα και την αγορά”, προσθέτει ο ίδιος.
Η συγκομιδή ξεκινά το Μάιο ή τον Ιούνιο και μπορεί να διαρκέσει μέχρι και το Νοέμβριο, ενώ όλη η διαδικασία πραγματοποιείται χειρωνακτικά. “Προς το παρόν τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Αν όμως αυξηθεί σημαντικά η παραγωγή, θα χρειαστούμε επιπλέον εργατικά χέρια”, σημειώνει.
Ποικιλίες και πυκνότητα φύτευσης
“Σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν πολλές ποικιλίες dragon fruit, με διαφορετικά χαρακτηριστικά ως προς το χρώμα της σάρκας, τη γεύση και την περιεκτικότητα σε σάκχαρα. Ανάλογα με το σύστημα καλλιέργειας, σε ένα στρέμμα μπορούν να φυτευτούν από 600 έως και 1.000 φυτά, ανάλογα και τις ποικιλίες. Οι μεγαλύτερες ποσότητες που κυκλοφορούν σήμερα προέρχονται κυρίως από το Βιετνάμ και την Ταϊβάν”, δήλωσε στο Agrosymbol ο παραγωγός από τον Προφήτη Ηλία.
Η Κρήτη κάνει τα πρώτα βήματα
Η καλλιέργεια παραμένει περιορισμένη στην Κρήτη. Σύμφωνα με τον κ. Ανωγειανάκη, “σήμερα υπάρχουν λίγοι παραγωγοί στο Ηράκλειο”, ενώ έχει πληροφορηθεί “για αντίστοιχες προσπάθειες στα Χανιά και στην Ιεράπετρα”, με τα φρούτα να εμφανίζονται ήδη σε λαϊκές αγορές της Αθήνας. Το ενδιαφέρον των καταναλωτών φαίνεται να αυξάνει, καθώς πρόκειται για ένα φρούτο με ιδιαίτερες γεύσεις.
Το μυστικό βρίσκεται στη σωστή συγκομιδή
Ο Στέλιος Ανωγειανάκης θεωρεί ότι το dragon fruit είναι ένα φρούτο που δεν το ξέρει ο περισσότερος κόσμος με ό,τι αυτό συνεπάγεται. “Το σημαντικό είναι να κόβεται στην κατάλληλη στιγμή. Αν συγκομιστεί πρόωρα, δεν αναπτύσσει ούτε τη γλυκύτητα ούτε τα αρώματά του. Αν όμως ωριμάσει σωστά, κάθε ποικιλία δίνει διαφορετική εμπειρία. Άλλη θυμίζει καρπούζι, άλλη φράουλα κι άλλη έχει γεύση που πλησιάζει το μέλι κ.λπ.”, τονίζει.
Επόμενος στόχος η ταυτότητα
Στα άμεσα σχέδια του Στέλιου Ανωγειανάκη είναι η αύξηση της παραγωγής του, ώστε όταν η καλλιέργεια μπει σε πλήρη παραγωγική φάση να μπορεί να διαθέτει ένα προϊόν υψηλής ποιότητας, με ταυτότητα. Η προσπάθειά του δείχνει ότι ακόμη και σε περιοχές με περιορισμένους υδατικούς πόρους, οι καινοτόμες καλλιέργειες μπορούν να αποτελέσουν μια ρεαλιστική εναλλακτική, αρκεί να συνοδεύονται από σωστή τεχνική γνώση, υπομονή και συνεχή παρακολούθηση των αναγκών της αγοράς.
