• 12 προτεραιότητες και συγκεκριμένες προτάσεις από ανθρώπους της υπαίθρου για μια πιο παραγωγική, ανθεκτική, ανταγωνιστική και κοινωνικά βιώσιμη ελληνική γεωργία έως το 2034 • Εισόδημα, κόστος παραγωγής, ασφάλιση, νερό, ενέργεια, έρευνα και μεταποίηση στο επίκεντρο μιας πρότασης που έρχεται από την ίδια την παραγωγική βάση
Η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική για την περίοδο 2028–2034 αποτελεί μια κρίσιμη ευκαιρία για τον επανασχεδιασμό της αγροτικής πολιτικής στην Ελλάδα. Η ελληνική γεωργία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πλέγμα αλληλένδετων προκλήσεων: υψηλό κόστος παραγωγής, αστάθεια των τιμών, εισοδηματικούς κινδύνους, καθυστερήσεις στις πληρωμές, κλιματική πίεση, ανεπαρκή ασφαλιστική κάλυψη, ανάγκη ενίσχυσης της έρευνας και των γεωργικών υπηρεσιών, δυσκολίες χρηματοδότησης και γήρανση του αγροτικού πληθυσμού.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, μια ομάδα ενεργών ανθρώπων της υπαίθρου και του πρωτογενούς τομέα καταθέτει, μέσω του Thessalikigi.gr, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου και της δημόσιας διαβούλευσης μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη νέα ΚΑΠ.
Η βασική θέση της πρότασης είναι ότι η ΚΑΠ δεν μπορεί να περιορίζεται στην καταβολή ενισχύσεων. Πρέπει να συνδεθεί με την παραγωγή, την έρευνα, τη μεταποίηση, την αγορά, τις υποδομές, την ασφάλιση και την ανάπτυξη της υπαίθρου.
Ας τη δούμε αναλυτικά:
Η ελληνική γεωργία δεν αντιμετωπίζει ένα μεμονωμένο πρόβλημα. Αντιμετωπίζει ένα σύστημα αλληλένδετων προβλημάτων:
– υψηλό κόστος παραγωγής,
– ασταθείς τιμές παραγωγού,
– ανεπαρκή προστασία του αγροτικού εισοδήματος,
– καθυστερήσεις στις πληρωμές,
– αυξανόμενους κλιματικούς κινδύνους,
– ανεπαρκή ασφαλιστική κάλυψη,
– υποστελέχωση των δημόσιων γεωργικών υπηρεσιών,
– περιορισμένη εφαρμοσμένη γεωργική έρευνα,
– δυσκολίες πρόσβασης των μικρών παραγωγών στη χρηματοδότηση,
– ανεπαρκή στήριξη της μικρής αγροδιατροφικής μεταποίησης,
– γήρανση του αγροτικού πληθυσμού,
– περιορισμένη διαπραγματευτική δύναμη των παραγωγών,
– και χαμηλή προστιθέμενη αξία για σημαντικό μέρος της πρωτογενούς παραγωγής.
Τα προβλήματα αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με ένα μόνο μέτρο.
Χρειάζεται ένα ενιαίο παραγωγικό σχέδιο, το οποίο θα συνδέει την ΚΑΠ με την παραγωγή, την έρευνα, τη μεταποίηση, την αγορά, τις υποδομές, την ασφάλιση και την ανάπτυξη της υπαίθρου.
Η νέα ευρωπαϊκή πρόταση κινείται ήδη προς ένα περισσότερο ενοποιημένο πλαίσιο Εθνικών και Περιφερειακών Σχεδίων Εταιρικής Σχέσης και προβλέπει μεγαλύτερη ευελιξία για τα κράτη μέλη.
Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει αυτή την ευελιξία με σαφείς εθνικές προτεραιότητες.
ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΠΑΡΑΓΩΓΟ
Προτείνουμε η νέα ΚΑΠ να βασιστεί σε ένα νέο παραγωγικό συμβόλαιο:
Ο παραγωγός πρέπει:
να παράγει με ανταγωνιστικό κόστος,
να προστατεύεται από κινδύνους που δεν μπορεί να ελέγξει,
– να πληρώνεται έγκαιρα,
– να έχει πρόσβαση στη γνώση και την έρευνα,
– να μπορεί να επενδύει,
– να μπορεί να μεταποιεί το προϊόν του,
– να έχει πρόσβαση στην αγορά,
– και να μπορεί να εξασφαλίζει αξιοπρεπές εισόδημα από την παραγωγική του δραστηριότητα.
Επομένως:
«Η ΚΑΠ δεν πρέπει να αποτελεί μόνο πολιτική εισοδηματικών ενισχύσεων. Πρέπει να αποτελεί ολοκληρωμένη παραγωγική πολιτική.»
1η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟ
Το πρόβλημα
Ο παραγωγός βρίσκεται ανάμεσα σε δύο πιέσεις:
– αύξηση κόστους παραγωγής
– μεταβλητότητα των τιμών πώλησης.
Η εισοδηματική ενίσχυση από μόνη της δεν αρκεί όταν η αγορά οδηγεί την τιμή παραγωγού σε επίπεδα που δεν καλύπτουν το πραγματικό κόστος.
Η πρόταση
Να δημιουργηθεί ένας μόνιμος ευρωπαϊκός μηχανισμός ασφάλειας της αγροτικής αγοράς, με προκαθορισμένα κριτήρια ενεργοποίησης.
Ο μηχανισμός να μπορεί να χρησιμοποιεί:
– αποθεματοποίηση,
– απόσυρση προϊόντων,
– προσωρινή ενίσχυση παραγωγών,
– έκτακτη εισοδηματική στήριξη,
– ενίσχυση οργανώσεων παραγωγών,
– μέτρα διαχείρισης προσφοράς,
– εργαλεία αντιμετώπισης εμπορικών διαταραχών.
Η πρόταση της Επιτροπής δημιουργεί ήδη το Unity Safety Net των €6,3 δισ. για διαταραχές της αγοράς. Η ελληνική θέση πρέπει να ζητήσει σαφείς και γρήγορους κανόνες ενεργοποίησης του μηχανισμού.
Ειδική ελληνική απαίτηση
Η ενεργοποίηση να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο την πτώση της τιμής αλλά και:
– το κόστος παραγωγής,
– την απώλεια εισοδήματος,
– τη διάρκεια της κρίσης,
– τη σοβαρότητα της διαταραχής.
2η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΕΓΚΑΙΡΕΣ ΠΛΗΡΩΜΕΣ
Οι καθυστερήσεις στις ενισχύσεις προκαλούν άμεσο πρόβλημα ρευστότητας.
Προτείνεται:
«Εγγυημένο Χρονοδιάγραμμα Πληρωμών ΚΑΠ»
Να προβλέπονται:
1. συγκεκριμένο ετήσιο χρονοδιάγραμμα,
2. ηλεκτρονική παρακολούθηση κάθε αίτησης,
3. ενημέρωση του παραγωγού σε πραγματικό χρόνο,
4. σαφής αιτιολόγηση κάθε εκκρεμότητας,
5. ανώτατος χρόνος διοικητικής επίλυσης,
6. προκαταβολές όπου επιτρέπονται,
7. ενιαίο ψηφιακό μητρώο όλων των απαιτούμενων δικαιολογητικών.
Βασική αρχή
«Η διοικητική αδυναμία του συστήματος δεν μπορεί να μετατρέπεται σε οικονομικό κίνδυνο για τον παραγωγό.»
3η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΙΝΔΥΝΩΝ
Η νέα ΚΑΠ δίνει μεγαλύτερη έμφαση στα εργαλεία διαχείρισης κινδύνων και στην ανθεκτικότητα των εκμεταλλεύσεων.
Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει αυτή τη δυνατότητα για τη δημιουργία ενός πραγματικά λειτουργικού συστήματος.
Προτείνεται:
Εθνικό Σύστημα Αγροτικής Ασφάλισης Τριών Επιπέδων
1ο επίπεδο: βασική ασφαλιστική κάλυψη.
2ο επίπεδο: προαιρετική/συμπληρωματική κάλυψη με συγχρηματοδότηση.
3ο επίπεδο: ειδικό ταμείο καταστροφικών κινδύνων.
Να καλύπτονται, ανάλογα με το προϊόν και την περιοχή:
– χαλάζι,
– παγετός,
– πλημμύρες,
– ξηρασία,
– πυρκαγιές,
– καύσωνες,
– ακραίες βροχοπτώσεις,
– φυτοϋγειονομικοί κίνδυνοι,
– ζωονόσοι.
Και κάτι ουσιαστικό:
Η νέα πολιτική πρέπει να χρηματοδοτεί όχι μόνο την αποζημίωση αλλά και την πρόληψη.
Για παράδειγμα:
– αντιχαλαζικά,
– αντιπαγετικά συστήματα,
– σύγχρονα συστήματα άρδευσης,
– συστήματα πρόγνωσης,
– αισθητήρες,
– ψηφιακή παρακολούθηση.
4η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ
Η προτεινόμενη νέα ΚΑΠ προβλέπει μεγαλύτερη στόχευση σε μικρούς και οικογενειακούς παραγωγούς και δυνατότητα ειδικής στήριξής τους.
Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει αυτή τη δυνατότητα.
Προτείνεται:
Ειδικό Καθεστώς Μικρής Γεωργικής Εκμετάλλευσης
με:
– απλούστερη αίτηση,
– μικρότερο διοικητικό βάρος,
– κατ’ αποκοπή ενισχύσεις όπου ενδείκνυται,
– μικρά επενδυτικά σχέδια,
– προτεραιότητα σε συμβουλευτικές υπηρεσίες,
– πρόσβαση σε μικροχρηματοδότηση.
Οι μικρές εκμεταλλεύσεις πρέπει να μπορούν να επενδύουν χωρίς να αντιμετωπίζουν το ίδιο διοικητικό κόστος με μεγάλες επενδύσεις.
5η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΡΟΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Το πρόβλημα
Μικρά:
– οινοποιεία,
– τυροκομεία,
– ελαιοτριβεία,
– συσκευαστήρια,
– μονάδες μεταποίησης φρούτων,
– εργαστήρια παραδοσιακών προϊόντων,
δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν μεγαλύτερες μονάδες και συχνά δεν έχουν πρόσβαση σε κατάλληλα επενδυτικά εργαλεία.
Προτείνεται:
«Ταμείο Μικρής Αγροδιατροφικής Επιχειρηματικότητας»
με ειδική κατηγορία μικρών επενδύσεων.
Ενδεικτικά:
€20.000–€50.000
€50.000–€100.000
€100.000–€250.000
με απλούστερες διαδικασίες και υψηλότερη ένταση ενίσχυσης για μικρές επιχειρήσεις.
Επιλέξιμες επενδύσεις:
– εξοπλισμός,
– ψυκτικοί χώροι,
– τυποποίηση,
– συσκευασία,
– πιστοποιήσεις,
– εργαστήρια,
– ενεργειακή αναβάθμιση,
– ΑΠΕ,
– ψηφιοποίηση,
– ηλεκτρονικό εμπόριο,
– εξαγωγές,
– ανάπτυξη νέων προϊόντων.
Ειδική προτεραιότητα
Επιχειρήσεις που:
«χρησιμοποιούν ελληνική αγροτική πρώτη ύλη και δημιουργούν προστιθέμενη αξία στην περιοχή παραγωγής.»
6η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ
Η έρευνα πρέπει να γίνει παραγωγικό εργαλείο.
Η ευρωπαϊκή πρόταση προβλέπει συνέργειες με το Horizon Europe και άλλα εργαλεία έρευνας και ανταγωνιστικότητας.
Προτείνεται:
«Εθνικό Πρόγραμμα Εφαρμοσμένης Αγροτικής Έρευνας 2028–2034»
με προτεραιότητες:
– ξηρασία,
– λειψυδρία,
– νέες ποικιλίες,
– ανθεκτικότητα καλλιεργειών,
– μείωση κόστους,
– φυτοπροστασία,
– ζωονόσοι,
– ψηφιακή γεωργία,
– τεχνητή νοημοσύνη,
– γεωργία ακριβείας,
– ρομποτική,
– βιολογική γεωργία,
– κυκλική οικονομία.
Υποχρεωτική σύνδεση με τον παραγωγό
Κάθε πρόγραμμα εφαρμοσμένης έρευνας να περιλαμβάνει:
έρευνα → πιλοτική εφαρμογή → αγροτική εκμετάλλευση → αξιολόγηση → διάδοση.
7η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ
Η ΚΑΠ δεν μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά χωρίς επαρκή διοικητική και επιστημονική υποστήριξη.
Προτείνεται:
«Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης Γεωργικών Υπηρεσιών»
με στελέχωση σε:
– γεωπόνους,
– κτηνιάτρους,
– τεχνολόγους γεωπόνους,
– ειδικούς νερού,
– ειδικούς ψηφιακής γεωργίας,
– οικονομολόγους,
– συμβούλους αγροτικής ανάπτυξης.
Και με:
– συνεχή εκπαίδευση,
– ψηφιακή διασύνδεση,
– ενιαία πληροφοριακά συστήματα,
– αξιολόγηση υπηρεσιών.
Ο γεωπόνος της δημόσιας υπηρεσίας πρέπει να έχει ξανά ουσιαστική παρουσία στην παραγωγή.
8η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ
Προτείνεται ένα Εθνικό Δίκτυο Γεωργικών Συμβουλών.
Ο παραγωγός να μπορεί να λάβει συμβουλές για:
– κόστος παραγωγής,
– άρδευση,
– λίπανση,
– φυτοπροστασία,
– οικονομική διαχείριση,
– ασφαλιστική κάλυψη,
– επενδύσεις,
– ψηφιακή γεωργία,
– προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.
Η συμβουλευτική πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσβάσιμη στις μικρές εκμεταλλεύσεις.
9η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΝΕΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ
Η νέα ευρωπαϊκή πρόταση προβλέπει υποχρέωση των κρατών μελών να διαμορφώσουν στρατηγική ανανέωσης των γενεών και προβλέπει «starter pack» για νέους αγρότες.
Η ελληνική πρόταση πρέπει να ζητήσει:
«Πακέτο Πρώτης Δεκαετίας»
που θα συνδυάζει:
– εγκατάσταση,
– πρόσβαση στη γη,
– επενδύσεις,
– χρηματοδότηση,
– ασφάλιση,
– συμβουλευτική,
– κατάρτιση,
– πρόσβαση στην αγορά.
Ο νέος αγρότης δεν πρέπει να λαμβάνει απλώς ένα ποσό για να ξεκινήσει.
Πρέπει να υποστηρίζεται μέχρι να αποκτήσει βιώσιμη παραγωγική βάση.
10η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Η ΚΑΠ πρέπει να ενισχύσει:
– ομάδες παραγωγών,
– συνεταιρισμούς,
– διεπαγγελματικές οργανώσεις,
– κοινές υποδομές,
– συλλογική αποθήκευση,
– κοινή τυποποίηση,
– συλλογική εμπορία.
Η ενίσχυση να συνδέεται με πραγματική οικονομική δραστηριότητα και όχι απλώς με την τυπική ύπαρξη μιας οργάνωσης.
11η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Η κλιματική προσαρμογή πρέπει να γίνει βασικό επενδυτικό σκέλος.
Προτείνεται:
«Αγροτικό Πρόγραμμα Νερού και Ενέργειας 2028–2034»
για:
– εκσυγχρονισμό αρδευτικών δικτύων,
– μείωση απωλειών νερού,
– έξυπνη άρδευση,
– αισθητήρες,
– φωτοβολταϊκά για γεωργικές ανάγκες,
– ενεργειακές κοινότητες,
– αποθήκευση ενέργειας,
– μείωση ενεργειακού κόστους.
Η επένδυση στο νερό και στην ενέργεια πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επένδυση στην ανταγωνιστικότητα της γεωργίας.
12η ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ – ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ
Η νέα ΚΑΠ πρέπει να είναι απλούστερη στην εφαρμογή.
Η ευρωπαϊκή πρόταση κινείται ήδη προς μεγαλύτερη απλοποίηση και συγχώνευση του υφιστάμενου πλαισίου σε πιο ενιαία αρχιτεκτονική.
Προτείνεται:
– μία ψηφιακή αίτηση,
– μία βάση δεδομένων,
– διασύνδεση υπηρεσιών,
– αυτόματη άντληση δικαιολογητικών,
– λιγότερα δικαιολογητικά,
– απλούστεροι κανόνες για μικρούς παραγωγούς,
– γρήγορη διαδικασία διορθώσεων.
Η ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
Η Ελλάδα δεν πρέπει να περιοριστεί στην εξαγωγή πρώτης ύλης.
Χρειάζεται μετάβαση από:
παραγωγή → πώληση πρώτης ύλης
σε:
παραγωγή → τυποποίηση → μεταποίηση → branding → εξαγωγή.
Η ΚΑΠ πρέπει να ενισχύσει ιδιαίτερα τις αλυσίδες αξίας:
– ελαιόλαδο,
– κρασί,
– γαλακτοκομικά,
– φρούτα,
– λαχανικά,
– όσπρια,
– αρωματικά φυτά,
– μέλι,
– κρέας,
– προϊόντα ΠΟΠ/ΠΓΕ.
Στόχος:
«Μεγαλύτερο μέρος της τελικής αξίας να παραμένει στον παραγωγό και στην ελληνική περιφέρεια.»
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΕΙΔΙΚΑ Η ΕΛΛΑΔΑ
Η ελληνική διαπραγματευτική θέση πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένες απαιτήσεις.
1. Να διασφαλιστεί ισχυρό και προβλέψιμο εισόδημα των παραγωγών.
2. Να υπάρξει πραγματικά λειτουργικό ευρωπαϊκό δίχτυ ασφαλείας αγοράς.
3. Να ενισχυθούν τα εργαλεία ασφάλισης και διαχείρισης κινδύνων.
4. Να υπάρξει ειδική στόχευση στις μικρές και οικογενειακές εκμεταλλεύσεις.
5. Να χρηματοδοτηθεί η μικρή αγροδιατροφική μεταποίηση.
6. Να αυξηθούν οι πόροι για εφαρμοσμένη αγροτική έρευνα.
7. Να ενισχυθούν οι δημόσιες γεωργικές υπηρεσίες.
8. Να δημιουργηθεί αποτελεσματικό δίκτυο γεωργικών συμβούλων.
9. Να υπάρξει ολοκληρωμένη στρατηγική για τους νέους αγρότες.
10. Να ενισχυθούν οι συλλογικές οργανώσεις παραγωγών.
11. Να χρηματοδοτηθούν έργα νερού και ενέργειας.
12. Να απλοποιηθούν δραστικά οι διαδικασίες.
ΜΕΤΡΗΣΙΜΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΟ 2034
Προτείνεται η Ελλάδα να μην αξιολογεί την ΚΑΠ μόνο από την απορρόφηση των χρημάτων.
Να θέσει συγκεκριμένους δείκτες:
– Εισόδημα
– Μεταβολή του πραγματικού αγροτικού εισοδήματος.
– Πληρωμές
– Ποσοστό πληρωμών που πραγματοποιούνται εντός του προβλεπόμενου χρόνου.
– Ασφάλιση
– Ποσοστό παραγωγής που καλύπτεται από αποτελεσματικά εργαλεία διαχείρισης κινδύνου.
– Κόστος
– Μείωση βασικών συντελεστών κόστους παραγωγής.
– Νέοι
– Αριθμός νέων αγροτών που εγκαθίστανται και παραμένουν ενεργοί.
– Μεταποίηση
– Αριθμός και αξία επενδύσεων μικρών αγροδιατροφικών επιχειρήσεων.
– Έρευνα
– Αριθμός ερευνητικών προγραμμάτων που καταλήγουν σε πραγματική εφαρμογή.
– Νερό
– Εξοικονόμηση νερού ανά μονάδα παραγωγής.
– Ενέργεια
– Μείωση ενεργειακού κόστους ανά μονάδα παραγωγής.
– Προστιθέμενη αξία
– Αύξηση της αξίας των ελληνικών αγροτικών προϊόντων μετά τη μεταποίηση και τυποποίηση.
ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΠ
Προτείνεται η θέσπιση ενός ετήσιου: «Δείκτη Ελληνικής Αγροτικής Ανθεκτικότητας», ο οποίος θα αξιολογεί:
– εισόδημα,
– κόστος,
– ασφαλιστική κάλυψη,
– πληρωμές,
– επενδύσεις,
– νέους αγρότες,
– έρευνα,
– νερό,
– ενέργεια,
– μεταποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο η κοινωνία θα μπορεί να γνωρίζει κάθε χρόνο:
«αν η αγροτική πολιτική βελτιώνει πραγματικά τις συνθήκες παραγωγής.»
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η νέα ΚΑΠ 2028–2034 δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μία ακόμη επταετής περίοδος χρηματοδοτικών προγραμμάτων.
Πρέπει να αποτελέσει την ευκαιρία για την παραγωγική ανασυγκρότηση της ελληνικής γεωργίας.
Η Ελλάδα διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα:
– μεγάλη ποικιλία προϊόντων,
– ιδιαίτερο κλίμα,
– υψηλή ποιότητα προϊόντων,
– σημαντική παράδοση στη μεταποίηση τροφίμων,
– ισχυρή αγροδιατροφική ταυτότητα,
– δυνατότητες εξαγωγών.
Αυτά όμως δεν αρκούν.
Χρειάζεται οργανωμένη πολιτική που να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα:
– το κόστος,
– την τιμή,
– το εισόδημα,
– τον κίνδυνο,
– την ασφάλιση,
– την έρευνα,
– τη μεταποίηση,
– την αγορά,
– το νερό,
– την ενέργεια,
– τη χρηματοδότηση
και
– το ανθρώπινο δυναμικό.
Η νέα ΚΑΠ πρέπει να οδηγήσει από μια πολιτική διαχείρισης προβλημάτων σε μια πολιτική παραγωγικής ανάπτυξης.
ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ
Ζητούμε από την ελληνική Πολιτεία, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου για την ΚΑΠ 2028–2034:
1. να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της νέας ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής,
2. να διαμορφώσει σαφείς εθνικές προτεραιότητες,
3. να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στις μικρές και οικογενειακές εκμεταλλεύσεις,
4. να δημιουργήσει αποτελεσματικούς μηχανισμούς εισοδηματικής και ασφαλιστικής προστασίας,
5. να στηρίξει την αγροτική έρευνα και καινοτομία,
6. να ανασυγκροτήσει τις δημόσιες γεωργικές υπηρεσίες,
7. να στηρίξει τη μικρή και μεσαία αγροδιατροφική μεταποίηση,
8. να επενδύσει στο νερό και στην ενέργεια,
9. να δημιουργήσει πραγματικές προοπτικές για τους νέους αγρότες,
10. και να αξιολογεί κάθε χρόνο την αποτελεσματικότητα της ΚΑΠ με αντικειμενικούς και μετρήσιμους δείκτες.
Τελική αρχή
«Η επιτυχία της νέας ΚΑΠ δεν θα πρέπει να κριθεί από το πόσα χρήματα διατέθηκαν, αλλά από το αν ο Έλληνας παραγωγός μπορεί το 2034 να παράγει με χαμηλότερο κίνδυνο, μικρότερο κόστος, μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και βιώσιμο εισόδημα.»
Thessalikigi.gr
