Το σκάνδαλο του ΑΤΑΚ δεν είναι πια “παθογένεια” ούτε “ιδιαιτερότητα” του ελληνικού γεωκτημολογίου· είναι μια καλοστημένη κομπίνα με τη σφραγίδα της κυβέρνησης.
Εδώ και χρόνια, με πρόσχημα την “ευελιξία” στις δηλώσεις αγροτεμαχίων, επιτρέπεται να δηλώνονται χωράφια χωρίς ΑΤΑΚ, με αποτέλεσμα να ξεφυτρώνουν χωράφια-φαντάσματα και να συνεχίζεται η καταλήστευση των κοινοτικών επιδοτήσεων.
Και ποιοι πιέζουν να διατηρηθεί αυτή η στρέβλωση; Γνωστοί παράγοντες της Βόρειας Ελλάδας, που απαιτούν να παραμένουν ανοιχτά τα παραθυράκια για να δηλώνουν εκτάσεις που δεν υπάρχουν, να “μοιράζουν” χωράφια στον αέρα και να εισπράττουν χρήματα που ανήκουν σε πραγματικούς παραγωγούς. Τώρα προωθούν δηλώσεις χωρίς ΑΤΑΚ για εκτάσεις έως 20 στρέμματα. Δεν είναι Γιάννης είναι… Γιαννάκης πάλι φαντάσματα θα δηλώνουν.
Όλα αυτά με την ανοχή – αν όχι με την καθοδήγηση – της ίδιας της κυβέρνησης, η οποία αντί να εφαρμόσει τον ΑΤΑΚ με διαφάνεια και αυστηρότητα, προσφέρει συνεχώς παρατάσεις, χαριστικές ρυθμίσεις και παραθυράκια.
Η Ελλάδα εμφανίζεται ως χώρα όπου η νομιμότητα είναι διαπραγματεύσιμη, η διαφάνεια κουρελόχαρτο, και η Ευρωπαϊκή νομοθεσία ένα εμπόδιο που παρακάμπτεται για χάρη ημετέρων. Αυτή η συνενοχή δεν είναι απλή αμέλεια· είναι συνειδητή επιλογή διατήρησης ενός φαύλου κυκλώματος που ληστεύει το δημόσιο χρήμα και υπονομεύει τους έντιμους αγρότες.
Η ώρα της λογοδοσίας πλησιάζει. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να θάψουν το θέμα, η αλήθεια δεν κρύβεται. Ο ΑΤΑΚ είναι το εργαλείο που θα έπρεπε να διασφαλίζει την καθαρότητα στο αγροτικό τοπίο. Αντί γι’ αυτό, μετατράπηκε σε σύμβολο της ελληνικής διαπλοκής. Και αν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στραφεί τελικά προς την Ελλάδα, τότε οι ευθύνες δεν θα μπορούν πια να μπαίνουν κάτω από το χαλί.
