Ευλογιά στα κοπάδια – Ανοσία στην ευθύνη στα λιμάνια
Η ευλογιά των αιγοπροβάτων σαρώνει τη χώρα, με κοντά 330.000 ζώα θανατωμένα και δεκάδες εστίες να ξεφυτρώνουν από τη Θράκη μέχρι την Πελοπόννησο. Το φάσμα ενός lockdown στην κτηνοτροφία είναι πιο κοντά από ποτέ. Κι όμως, εκεί που θα περίμενε κανείς να υπάρχουν τα πιο αυστηρά μέτρα βιοασφάλειας, στα λιμάνια του Πειραιά και της Ραφήνας, επικρατεί… σιωπή.
Από τα δύο μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας περνούν καθημερινά φορτία ζωοτροφών, μηχανήματα, οχήματα και υλικά που φτάνουν σε κάθε νησί, από την Κρήτη ως τα Δωδεκάνησα. Κι αν κάτι μάθαμε από αυτή την κρίση, είναι ότι ο ιός δε χρειάζεται φτερά — του αρκεί ένα λάστιχο φορτηγού, λίγη λάσπη, ένα ψεκαστικό που δεν καθαρίστηκε.
Κι όμως, κανένα οργανωμένο απολυμαντικό σημείο δεν υπάρχει στις πύλες εξόδου αυτών των λιμανιών. Ούτε υποχρεωτικοί έλεγχοι, ούτε καταγραφή οχημάτων, ούτε διασφάλιση ότι ένα φορτίο που περνά από μολυσμένη περιοχή δε θα φτάσει ανέγγιχτο στα νησιά. Η εικόνα στα περισσότερα σημεία θυμίζει προ πανδημίας εποχές — μια απλή ροή φορτηγών χωρίς το παραμικρό πρωτόκολλο υγειονομικής θωράκισης.
Και την ίδια στιγμή, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης προειδοποιεί για «κρίσιμες ημέρες» και «ανάγκη περιορισμού των μετακινήσεων». Μα πώς να περιορίσεις κάτι που μετακινείται ελεύθερα από την κεντρική πύλη της χώρας;
Οι απολυμάνσεις στα λιμάνια θα έπρεπε να είναι το πρώτο μέτρο, όχι η τελευταία σκέψη. Το κράτος μιλά για αποζημιώσεις, αλλά δε μιλά για πρόληψη. Μιλά για ενισχύσεις, αλλά όχι για ελέγχους. Και όσο το κάνει αυτό, η χώρα σκάβει τον λάκκο της με το ίδιο φτυάρι που θάβει τα κοπάδια.
Η απουσία απολυμαντικών σταθμών δεν είναι απλά παράλειψη αλλά κάτι παραπάνω. Γιατί το λιμάνι του Πειραιά δεν είναι απλώς ένας κόμβος μεταφορών· είναι ο πνεύμονας που τροφοδοτεί τα νησιά. Αν εκεί δεν υπάρχει έλεγχος, τότε κανένα νησί δεν είναι ασφαλές.
Οι ειδικοί ζητούν εδώ και εβδομάδες εντατικούς ελέγχους και απολυμάνσεις σε όλα τα σημεία φόρτωσης και εκφόρτωσης. Καμία ουσιαστική ενέργεια δεν έχει ανακοινωθεί. Οι κτηνιατρικές υπηρεσίες λειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό, οι οδηγίες αλλάζουν κάθε εβδομάδα και η ευθύνη μοιράζεται στο κενό.
Αν συνεχίσουμε έτσι, δε θα χαθεί μόνο ο ζωικός πλούτος. Θα χαθεί και η εμπιστοσύνη — των παραγωγών, των εξαγωγέων, των καταναλωτών. Η φέτα, το πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό προϊόν στον κόσμο, ήδη απειλείται με απώλεια της ΠΟΠ αναγνώρισης αν η Ελλάδα χαρακτηριστεί «επικίνδυνη χώρα» για ζωονόσους.
Η ευλογιά μπορεί να σβήσει με θυσίες. Η αδιαφορία, όμως, δεν έχει θεραπεία.
Ας το πούμε καθαρά:
Αν δεν υπάρξουν απολυμαντικά μέτρα στα λιμάνια τώρα, το lockdown δε θα είναι για τα ζώα — θα είναι για ολόκληρη την ελληνική κτηνοτροφία.
