Η ανάρτηση στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης του Γενικού Γραμματέα του ΥπΑΑΤ από τις Βρυξέλλες θυμίζει περισσότερο λεζάντα παρουσίας παρά ενημέρωση ουσίας. Πίσω από τις χειραψίες, τα χαμόγελα και τις «σημαντικές επαφές» δεν υπάρχει ούτε ένα συγκεκριμένο διοικητικό αποτέλεσμα. Δεν προκύπτει ποιο πρόβλημα έλυσε, ποια εκκρεμότητα έκλεισε, ποια δέσμευση απέσπασε, ποιο από τα σοβαρά ζητήματα που του έχουν θέσει οι υπηρεσίες αντιμετώπισε.
Την ώρα που οι επιζωοτίες σαρώνουν, η κτηνοτροφία δοκιμάζεται και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ασφυκτιούν από την υποστελέχωση, την πίεση και τη διοικητική αδυναμία, ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας επιλέγει να μην βρίσκεται στο πεδίο. Βρίσκεται στις φωτογραφίες. Και αυτό δεν είναι απλώς κακή εικόνα. Είναι πολιτική επιλογή φυγής από την ευθύνη. Γιατί στο πεδίο κρίνεται η αποτυχία. Στις Βρυξέλλες στήνεται μόνο η βιτρίνα.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η επιλογή του νέου Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να τον έχει μαζί του σε αποστολή για ζητήματα εκτός του ουσιαστικού πεδίου αρμοδιότητάς του, αντί να αξιοποιήσει τους καθ’ ύλην αρμόδιους και έμπειρους γενικούς γραμματείς που οφείλουν να εκπροσωπούν θεσμικά τη χώρα. Αυτές οι επιλογές δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι δείκτες τρόπου διακυβέρνησης. Και όταν παραμερίζεται η αρμοδιότητα για να προκριθεί η δημόσια εικόνα, τότε αρχίζει η διολίσθηση σε θεσμικές εκτροπές.
Η ΠΟΓΕΔΥ δεν εντυπωσιάζεται από τις ωραίες φωτογραφίες από τα κέντρα αποφάσεων των Βρυξελλών. Το ίδιο έργο εξάλλου έχει ξαναπαιχτεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Ρωτά όμως το αυτονόητο: σε ποιο από τα κρίσιμα προβλήματα του ΥπΑΑΤ υπήρξε λύση; Στις επιζωοτίες; Στην αποδιοργάνωση των ελέγχων; Στη δυσλειτουργία των υπηρεσιών; Στην απαξίωση των γεωτεχνικών; Η απάντηση, δυστυχώς, είναι παντού η ίδια: πουθενά.
Ο νέος Υπουργός, ως τεχνοκράτης, οφείλει να αντιληφθεί εγκαίρως ότι το ΥπΑΑΤ δεν χρειάζεται άλλες σκηνοθετημένες παρουσίες, αλλά σοβαρότητα, ευθύνη και διοίκηση με καθαρούς ρόλους. Περιμένουμε υπευθυνότητα αντάξια του ονόματός του και όχι ανοχή σε κέντρα επιρροής που εξακολουθούν να παράγουν σκιές, θεσμικές στρεβλώσεις και σοβαρά ερωτήματα ακόμη και για στοιχειώδη ζητήματα αξιοπιστίας. Το ερώτημα είναι πλέον απλό: στο Υπουργείο θα συνεχίσουν να ποζάρουν ή θα αναλάβουν επιτέλους την ευθύνη των αποτελεσμάτων;
