Την ώρα που η ελληνική κτηνοτροφία βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, με τις επιζωοτίες να απειλούν την ίδια την επιβίωση των εκμεταλλεύσεων και την αγροτική οικονομία να αιμορραγεί, το ΥπΑΑΤ επιλέγει να δεσμεύσει σχεδόν 1,75 εκατ. ευρώ για «προβολή, διαφήμιση και δημόσιες σχέσεις» στο πλαίσιο εκστρατείας ενημέρωσης.
Η επιλογή αυτή δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Δεν αμφισβητεί κανείς την ανάγκη ενημέρωσης. Αμφισβητείται όμως ευθέως η ιεράρχηση προτεραιοτήτων.
Όταν χάνονται κοπάδια, όταν παραγωγοί βρίσκονται σε απόγνωση, όταν οι επιζωοτίες εξαπλώνονται και η διοίκηση καλείται να δώσει μάχη στο πεδίο, η απάντηση δεν μπορεί να είναι ένα σχέδιο επικοινωνίας.
Η διαχείριση μιας κρίσης δεν είναι θέμα εικόνας. Είναι θέμα αποτελέσματος.
Η ίδια η διοίκηση περιγράφει τη δαπάνη ως «έξοδα προβολής, διαφήμισης και δημοσίων σχέσεων». Αυτό από μόνο του αποκαλύπτει το πρόβλημα: αντί να ενισχύεται ο επιχειρησιακός πυρήνας της αντιμετώπισης, ενισχύεται η επικοινωνιακή του απεικόνιση.
Η εμπειρία έχει δείξει ότι τέτοιου είδους επιλογές, όταν δεν συνοδεύονται από διαφάνεια και σαφή λογοδοσία, καταλήγουν να υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και να δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Η ΠΟΓΕΔΥ θέτει ένα απλά και ξεκάθαρα ερωτήματα:
· Πώς αποδεικνύεται ότι μια δαπάνη σχεδόν 1,75 εκατ. ευρώ για διαφήμιση συμβάλλει ουσιαστικά στον περιορισμό της επιζωοτίας;
· Ποιος πιστοποιεί, με ποια διαδικασία και με ποια διαφάνεια, ότι κάθε ευρώ αυτής της δαπάνης αντιστοιχεί σε πραγματική και ελέγξιμη δράση;
Η χώρα δεν αντέχει άλλη σύγχυση μεταξύ πολιτικής ουσίας και πολιτικής εικόνας.
Η προστασία της κτηνοτροφίας απαιτεί ισχυρή παρουσία στο πεδίο, επιστημονικό σχεδιασμό, επαρκείς ελέγχους και επιτήρηση και άμεση στήριξη των παραγωγών.
Όχι επικοινωνιακές καμπάνιες που δεν αποδεικνύεται ότι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα.
Η ΠΟΓΕΔΥ καλεί την πολιτική ηγεσία να επαναφέρει την προτεραιότητα εκεί που ανήκει:
στην ουσιαστική διαχείριση της κρίσης και στη διαφανή αξιοποίηση των δημόσιων πόρων.
Γιατί όταν η παραγωγή καταρρέει, η επικοινωνία δεν μπορεί να υποκαθιστά την πολιτική.
