Η διάταξη Χατζηδάκη για τους “πιστοποιημένους επαγγελματίες” ανοίγει ένα νέο κύκλο ιδιωτικοποίησης κρίσιμων λειτουργιών του δημοσίου. Η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει ως «εκσυγχρονισμό» μια βαθιά προβληματική νομοθετική επιλογή, η οποία στην πραγματικότητα μεταφέρει κρίσιμες αρμοδιότητες του δημοσίου σε ιδιώτες, αποδυναμώνει τη θεσμική ευθύνη της Διοίκησης και δημιουργεί νέο πεδίο αδιαφάνειας, συναλλαγής και διάχυσης ευθυνών.
Η διάταξη Χατζηδάκη για τους λεγόμενους «πιστοποιημένους επαγγελματίες» δεν συνιστά μεταρρύθμιση. Συνιστά πολιτική ομολογία αδυναμίας του κράτους να οργανώσει, να στελεχώσει και να ελέγξει τις ίδιες του τις λειτουργίες. Και αντί η κυβέρνηση να διορθώσει τις παθογένειες της διοίκησης, επιλέγει να τις παρακάμψει, παραδίδοντας κρίσιμες διαδικασίες σε εξωτερικούς ιδιώτες.
Αυτό δεν είναι επιτελικό κράτος. Είναι κράτος-παρατηρητής.
Ιδιαίτερα στον ευαίσθητο χώρο των αγροτικών ενισχύσεων και της αγροτικής παραγωγής, η επιλογή αυτή είναι θεσμικά και πολιτικά επικίνδυνη. Η Διοίκηση περιορίζεται σε ρόλο επικυρωτή, ενώ η ευθύνη χάνεται μέσα σε ένα θολό σύστημα μεταφοράς αρμοδιοτήτων.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση υποβαθμίζει τον πυρήνα της δημόσιας διοίκησης, ακυρώνει την ανάγκη ουσιαστικής ενίσχυσης των υπηρεσιών, επιβαρύνει πολίτες και παραγωγούς και ανοίγει επικίνδυνα πεδία για πελατειακές εξαρτήσεις και ιδιωτικά δίκτυα επιρροής.
Με απλά λόγια: η κυβέρνηση δεν λύνει το πρόβλημα, μετακινεί το πρόβλημα έξω από το κράτος, για να θολώσει ποιος τελικά ευθύνεται.
Αυτό είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο της διάταξης. Σε μια περίοδο που η κοινωνία ζητά έλεγχο, διαφάνεια και καθαρούς κανόνες, η κυβέρνηση θεσμοθετεί ένα μοντέλο όπου η ευθύνη διαχέεται, η λογοδοσία αδυνατίζει και ο πολίτης κινδυνεύει να βρεθεί ξανά όμηρος ιδιωτικών κυκλωμάτων «διεκπεραίωσης».
Για την ΠΟΓΕΔΥ, το ζήτημα είναι απολύτως καθαρό: Κρίσιμες λειτουργίες του δημοσίου δεν μπορεί να εκχωρούνται εμμέσως σε ιδιώτες, με το κράτος να κρατά μόνο τη σφραγίδα και να αποποιείται στην πράξη την ουσία της ευθύνης.
Οι γεωτεχνικές υπηρεσίες δεν χρειάζονται υποκατάστατα. Χρειάζονται ενίσχυση, στελέχωση, θεσμική κατοχύρωση και επιχειρησιακή ανασυγκρότηση.
Η χώρα δεν έχει ανάγκη από ένα νέο μοντέλο διοίκησης μέσω “πιστοποιημένων μεσαζόντων”. Έχει ανάγκη από ισχυρό δημόσιο μηχανισμό, με επιστημονική επάρκεια, διαφάνεια και πραγματικό έλεγχο.
Η ΠΟΓΕΔΥ προειδοποιεί:
– Η αποτυχία οργάνωσης του κράτους δεν μπορεί να βαφτίζεται μεταρρύθμιση.
– Η απόσυρση της Διοίκησης από τον πυρήνα των ευθυνών της δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως πρόοδος.
– Η χώρα δεν μπορεί να επιστρέφει, με νέο περιτύλιγμα, σε μοντέλα που αναπαράγουν εξαρτήσεις, αδιαφάνεια και πολλαπλά κέντρα επιρροής.
– Η πραγματική μεταρρύθμιση είναι μία: ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, καθαρές αρμοδιότητες, θεσμική λογοδοσία και ουσιαστικός έλεγχος.
Όλα τα υπόλοιπα είναι επικοινωνιακή διαχείριση μιας βαθιά πολιτικής επιλογής:
να αποσυρθεί το κράτος από εκεί όπου οφείλει να είναι παρόν.
