Η κρίση της ευλογιάς των μικρών μηρυκαστικών δεν αποτέλεσε μόνο μια υγειονομική δοκιμασία. Υπήρξε, κυρίως, μια πολιτική δοκιμασία και η κυβέρνηση απέτυχε.
Η επιλογή να μην εφαρμοστεί πρόγραμμα εμβολιασμού, παρά το γεγονός ότι άλλες χώρες ακολούθησαν διαφορετική στρατηγική, οδήγησε κατά την εκτίμηση του ΑΚΚΕΛ, σε μια από τις μεγαλύτερες παραγωγικές και οικονομικές καταστροφές που γνώρισε ποτέ η ελληνική κτηνοτροφία.
Την ώρα που η Κύπρος και η Τουρκία επέλεξαν τον εμβολιασμό και διατήρησαν την παραγωγική τους βάση, η Ελλάδα επέλεξε τη μαζική θανάτωση των κοπαδιών.
Το αποτέλεσμα είναι πλέον αδιαμφισβήτητο. Χιλιάδες κτηνοτρόφοι έχασαν το παραγωγικό τους κεφάλαιο, η παραγωγή γάλακτος μειώθηκε δραματικά, η παραγωγή φέτας υπέστη σοβαρό πλήγμα και ολόκληρες κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις οδηγήθηκαν σε οικονομική κατάρρευση.
600.000 ζώα χάθηκαν – Μαζί τους χάθηκε και η παραγωγική βάση της χώρας.
Η θανάτωση περίπου 600.000 αιγοπροβάτων δεν αποτελεί έναν ακόμη αριθμό στις στατιστικές.
Αποτελεί την απώλεια της ίδιας της παραγωγικής βάσης της ελληνικής κτηνοτροφίας.
Με μέση πραγματική αξία περίπου 400 ευρώ ανά ζώο, η αξία του ζωικού κεφαλαίου που χάθηκε υπολογίζεται σε περίπου 240 εκατομμύρια ευρώ.
Οι αποζημιώσεις δεν κάλυψαν την πραγματική ζημιά. Για κάθε ζώο που θανατώθηκε, οι παραγωγοί αποζημιώθηκαν με περίπου 150 ευρώ, ενώ καταβλήθηκαν επιπλέον 70 ευρώ ανά ζώο ως αποζημίωση για το χαμένο εισόδημα. Ακόμη και έτσι, η συνολική καταβολή ανήλθε μόλις στα 220 ευρώ ανά ζώο, όταν η πραγματική αξία ενός παραγωγικού ζώου προσεγγίζει τα 400 ευρώ.
Η διαφορά των περίπου 180 ευρώ ανά ζώο σημαίνει ότι παραμένει ακάλυπτη οικονομική απώλεια που αγγίζει τα 108 εκατομμύρια ευρώ. Κανένα ποσό δεν μπορεί να αντικαταστήσει άμεσα πολυετή γενετική βελτίωση, παραγωγικά κοπάδια και εκμεταλλεύσεις που χρειάστηκαν δεκαετίες για να δημιουργηθούν.
Εκατομμύρια ευρώ για να θαφτεί η ελληνική παραγωγή
- Σκαπτικά μηχανήματα.
- Μεταφορές.
- Καύσιμα.
- Απολυμάνσεις.
- Εργατικά.
- Υλικά ταφής.
Περίπου 5,8 εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν για τη διαχείριση των θανατώσεων και των ταφών. Ένα τεράστιο ποσό που δεν επενδύθηκε στην προστασία της παραγωγής, αλλά στην καταστροφή της.
Η φέτα πληρώνει το βαρύτερο τίμημα. Η απώλεια περίπου 20.000 τόνων φέτας μεταφράζεται σε οικονομική αξία περίπου 140 εκατομμυρίων ευρώ. Το σημαντικότερο ελληνικό προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης υπέστη πλήγμα που δεν αποκαθίσταται ούτε μέσα σε έναν χρόνο ούτε με μία επιδότηση. Η ανασύσταση του ζωικού κεφαλαίου απαιτεί χρόνια. Η ανάκτηση των αγορών ακόμη περισσότερο.
Ο πραγματικός λογαριασμός
Οι μέχρι σήμερα εκτιμήσεις οδηγούν σε μια ζημία που περιλαμβάνει:
- περίπου 240 εκατ. ευρώ αξία ζωικού κεφαλαίου που χάθηκε,
- περίπου 108 εκατ. ευρώ μη καλυφθείσα οικονομική απώλεια, ακόμη και μετά τις αποζημιώσεις,
- περίπου 5,8 εκατ. ευρώ δαπάνες για θανάτωση, μεταφορά, ταφή και απολυμάνσεις,
- περίπου 140 εκατ. ευρώ απώλεια αξίας από τη μειωμένη παραγωγή φέτας.
Και σε αυτά δεν συνυπολογίζονται η απώλεια εξαγωγών, η συρρίκνωση των τοπικών οικονομιών, η απώλεια θέσεων εργασίας, η μείωση της παραγωγής γάλακτος και το πολυετές κόστος ανασύστασης των κοπαδιών.
Το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα εκτιμάται ότι υπερβαίνει κατά πολύ τα 500 εκατομμύρια ευρώ.
Ένα πολιτικό ερώτημα που απαιτεί απάντηση
Η κυβέρνηση υποστήριξε ότι ο εμβολιασμός θα μπορούσε να δημιουργήσει περιορισμούς σε ορισμένες εξαγωγικές αγορές. Αν όμως το τίμημα της επιλογής ήταν η απώλεια της ίδιας της ελληνικής παραγωγής, τότε εύλογα τίθεται το ερώτημα:
Ήταν τελικά μεγαλύτερο το κόστος μιας πιθανής προσωρινής εμπορικής επίπτωσης ή το κόστος της μαζικής εξόντωσης του ελληνικού ζωικού κεφαλαίου;
Η απάντηση βρίσκεται πλέον μπροστά στα μάτια όλων.
- Χάθηκαν κοπάδια.
- Χάθηκαν παραγωγοί.
- Χάθηκαν εισοδήματα.
- Χάθηκε παραγωγή.
- Χάθηκε εθνικός πλούτος.
- Χάθηκαν χρόνια ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα.
Το ΑΚΚΕΛ ζητά πολιτική λογοδοσία
Το ΑΚΚΕΛ καλεί την κυβέρνηση να απαντήσει με στοιχεία:
- Ποιος εισηγήθηκε την απόρριψη του εμβολιασμού;
- Ποια επιστημονικά και οικονομικά δεδομένα αξιολογήθηκαν πριν ληφθεί αυτή η απόφαση;
- Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων ζώων και τη συρρίκνωση της ελληνικής κτηνοτροφίας;
- Με ποιο σχέδιο θα ανασυσταθεί το ζωικό κεφάλαιο της χώρας;
Η ιστορία δεν θα κρίνει τις προθέσεις. Θα κρίνει τα αποτελέσματα και τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι ορατά:
- Μια ελληνική κτηνοτροφία αποδεκατισμένη.
- Χιλιάδες οικογένειες χωρίς παραγωγή.
- Ένας πρωτογενής τομέας που παλεύει να επιβιώσει.
- Μια ζημία εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, την οποία θα πληρώνει η χώρα για πολλά χρόνια ακόμη.
