Το δικό του «εύρηκα» είπε ο Γερμανός χημικός Αλεξάντερ Μπίσμαρκ παρατηρώντας τις κατσίκες να τρώνε σε ένα χωριουδάκι της Κρήτης όπου έκανε τις καλοκαιρινές του διακοπές. Ο καθηγητής στη Σχολή Χημείας του Πανεπιστημίου της Βιέννης σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να αξιοποιήσει τα περιττώματα των ζώων όχι για φυσικό λίπασμα αλλά για να φτιάξει χαρτί! Όπως ανακοίνωσε στο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας που έγινε στη Νέα Ορλεάνη, το χαρτί που εμπνεύστηκε ανακυκλώνει ως πρώτη ύλη τα ζωικά περιττώματα, αντί για την ξυλεία.
Η κοπριά, σημείωσε ο Αλεξάντερ Μπίσμαρκ, αποτελεί μια θαυμάσια πηγή κυτταρίνης συνεπώς η νέα μέθοδος μπορεί να αξιοποιηθεί ιδίως σε χώρες που διαθέτουν πολλά ζώα.
Η ιδέα του Γερμανού χημικού βασίζεται στη διαπίστωση ότι τα ζώα τρώνε τη βιομάζα (π.χ. τα χόρτα) που περιέχει κυτταρίνη, τη μασάνε καλά, τη διαλύουν με ένζυμα και οξέα στο στομάχι τους και τελικά την αποβάλλουν με μορφή κοπριάς. Ανάλογα με το ζώο, έως το 40% της κοπριάς αποτελείται από κυτταρίνη, η οποία στη συνέχεια είναι εύκολο να απομονωθεί από την κοπριά. Στη συνέχεια η επεξεργασία αυτής της κυτταρίνης για να γίνει χαρτοπολτός απαιτεί πολύ λιγότερη ενέργεια και λιγότερες χημικές ουσίες από ό,τι αν χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη το ξύλο μιας και τα ζώα έχουν ήδη μασήσει το φυτό και το έχουν επεξεργαστεί.
Ο Αλεξάντερ Μπίσμαρκ και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν με την κοπριά από τις κατσίκες, αλλά προχώρησαν σταδιακά σε περιττώματα από μεγαλύτερα ζώα, όπως άλογα, αγελάδες και τελικά ελέφαντες. Βασική τους σκέψη είναι ότι τα πάρκα στην Αφρική όπου ζουν εκατοντάδες ελέφαντες παράγουν καθημερινά πολλούς τόνους, ενώ ανάλογα βουνά κοπριάς παράγουν οι τεράστιες φάρμες βοοειδών στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.
Το χαρτί από κοπριά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες εφαρμογές, όπως για την παραγωγή φύλλων χαρτιού για γράψιμο, για την δημιουργία φίλτρων καθαρισμού του νερού, για την ενίσχυση των σύνθετων πολυμερών κ.α. Οι ερευνητές εξετάζουν, επίσης, κατά πόσο είναι δυνατό να κάνουν την όλη διαδικασία ακόμη πιο οικονομική και φιλική στο περιβάλλον, παράγοντας πρώτα βιοαέριο και στη συνέχεια απομονώνοντας τις ίνες της κυτταρίνης. Το βιοαέριο (κυρίως μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βιοκαύσιμο για την παραγωγή ηλεκτρισμού ή θερμότητας.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παύλος Δρακόπουλος
