Το ΑΚΚΕΛ καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη νέα ρύθμιση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με την οποία προβλέπονται πρόσθετες αποζημιώσεις αποκλειστικά για θανατώσεις ζώων μετά την 30/04/2026, αφήνοντας εκτός όλους τους κτηνοτρόφους που επλήγησαν το 2024- 2025.
Πρόκειται για μια πολιτικά και θεσμικά απαράδεκτη επιλογή, η οποία δημιουργεί ένα καθεστώς κατάφωρης ανισότητας και εγκαθιδρύει στην πράξη δύο κατηγορίες πληγέντων: τους «ευνοημένους του 2026» και τους «ξεχασμένους του 2024- 2025».
Οι κτηνοτρόφοι του 2024-2025 δεν υπέστησαν απλώς ζημία, υπέστησαν ολοκληρωτική καταστροφή:
- απώλεια του συνόλου του ζωικού κεφαλαίου,
- απώλεια παραγωγής γάλακτος και εισοδήματος για εκτεταμένο χρονικό διάστημα,
- απώλεια γενετικού υλικού δεκαετιών,
- αποκλεισμό από συνδεδεμένες ενισχύσεις με επίκληση “μη αναγνώρισης ανωτέρας βίας”,
- οικονομική κατάρρευση χωρίς ουσιαστικό δίχτυ προστασίας.
Όμως, σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει να τούς γυρίσει την πλάτη
ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ – ΚΑΤΑΦΩΡΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ ΕΝΩΣΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
Η συγκεκριμένη κυβερνητική επιλογή δεν είναι απλώς άδικη. Είναι νομικά και θεσμικά εκτεθειμένη.
Αρχή της αναλογικότητας (Άρθρο 5 ΣΕΕ)
Αντί να στηρίζονται οι περισσότερο πληγέντες, αποκλείονται πλήρως από κάθε πρόσθετη αποκατάσταση. Πρόκειται για αντιστροφή της ίδιας της έννοιας της αναλογικότητας.
Αρχή της ίσης μεταχείρισης και μη διάκρισης
Η δημιουργία πληγέντων δύο ταχυτήτων, με μοναδικό κριτήριο τον χρόνο καταστροφής, χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση, συνιστά ευθεία παραβίαση θεμελιωδών αρχών του δικαίου της ΕΕ.
Κανονισμός (ΕΕ) 2021/2115 (ΚΑΠ)
Η Κοινή Αγροτική Πολιτική δεν επιτρέπει επιλεκτικές και διακριτικές πρακτικές που οδηγούν σε άνιση μεταχείριση παραγωγών με την ίδια πραγματική ζημία.
Κανονισμός (ΕΕ) 2021/2116 – χρηστή δημοσιονομική διαχείριση
Η διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων δεν μπορεί να βασίζεται σε αυθαίρετες χρονικές τομές που ακυρώνουν την ισονομία των δικαιούχων.
Κανονισμός (ΕΕ) 2016/429 (Animal Health Law)
Η αντιμετώπιση επιζωοτιών οφείλει να είναι ενιαία, συνεκτική και χωρίς διακρίσεις μεταξύ ομάδων παραγωγών που υπέστησαν την ίδια υγειονομική κρίση.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ – ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ
Το ΥΠΑΑΤ οφείλει να απαντήσει ευθέως: Με ποιό σκεπτικό ένας κτηνοτρόφος που κατέρρευσε το 2025 θεωρείται λιγότερο άξιος αποκατάστασης από έναν που επλήγη μεταγενέστερα;
Η Πολιτεία δεν μπορεί να αναγνωρίζει σήμερα ότι απαιτούνται πρόσθετες αποζημιώσεις και ταυτόχρονα να αποκλείει εκείνους που υπέστησαν τη βαρύτερη ζημία. Αυτό δεν είναι πολιτική διαχείριση. Είναι θεσμική ασυνέπεια με σοβαρές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες.
Το ΑΚΚΕΛ δηλώνει ξεκάθαρα:
- Δεν θα γίνει αποδεκτή η θεσμοθέτηση “κτηνοτρόφων δύο ταχυτήτων”.
- Δεν θα νομιμοποιηθεί η εγκατάλειψη των πληγέντων του 2024-2025.
- Δεν θα περάσει η επιλεκτική αποκατάσταση ζημιών ως δήθεν πολιτική δικαιοσύνη.
Η αρχή είναι απλή και αδιαπραγμάτευτη: όποιος υπέστη μεγαλύτερη ζημία, δικαιούται ισχυρότερη στήριξη και όχι αποκλεισμό.
ΔΕΣΜΕΥΣΗ – ΘΕΣΜΙΚΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗ
Το ΑΚΚΕΛ θα προσφύγει άμεσα σε όλους τους αρμόδιους ευρωπαϊκούς θεσμούς:
- στην Επιτροπή Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (AGRI),
- στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (DG AGRI),
- στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή,
- καθώς και σε κάθε ελεγκτικό μηχανισμό που εγγυάται την εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου.
- Η Ελλάδα δεν μπορεί να εφαρμόζει την ΚΑΠ κατά το δοκούν, ούτε να διαχωρίζει τους παραγωγούς σε “βολικούς” και “αόρατους”.
Οι κτηνοτρόφοι του 2024- 2025 δεν θα αφεθούν στην εγκατάλειψη.
Και αυτή η αδικία δεν θα μείνει αναπάντητη.
