Με την γαλακτοπαραγωγή να έχει ξεκινήσει εδώ και ένα διάστημα οι κτηνοτρόφοι του Ρεθύμνου φαίνεται να έχουν εγκλωβιστεί σε ένα παιχνίδι ισορροπίας ανάμεσα στα δυσθεώρητα κόστη παραγωγής και την προσπάθειά τους να καταστούν βιώσιμοι σε μια αγορά μάλιστα που γίνεται όλο και πιο πιεστική. Η αγωνία των ανθρώπων της υπαίθρου του Ρεθύμνου κορυφώνεται την ώρα που βλέπουν τα προϊόντα που παράγουν να υποτιμούνται και τα έξοδα να μην έχουν «σταματημό».
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε μιλώντας στα «Ρ.Ν.» ο Γιώργος Βενιεράκης, πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Ρεθύμνου η τιμή που έχει ανακοινώσει η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ρεθύμνου για την αγορά του ο πρόβειου γάλακτος από τους κτηνοτρόφους αγγίζει το 1,40€ το κιλό φτάνοντας και το 1,43€ σε πολύ ελάχιστες περιπτώσεις – αυτό εξαρτάται από την περιεκτικότητα του προϊόντος σε λιποπρωτεΐνη όπου όσο πιο αυξημένη είναι τόσο πληρώνεται σε καλύτερη τιμή το γάλα καθώς έχει καλύτερη απόδοση για την παραγωγή τυριού, όπως μας εξηγούν οι επαγγελματίες.
Η τιμή αυτή αν και είναι αυξημένη κατά ένα 10-15% σε σχέση με πέρυσι, όπως τονίζει ο κ. Βενιεράκης, πάλι δημιουργεί τεράστιο προβληματισμό στους κτηνοτρόφους. Αυτό γιατί ακόμα και σε αυτή την τιμή πώλησης του γάλακτος, πάλι δεν ισοφαρίζονται τα έξοδα σε ζωοτροφές, καύσιμα, ενέργεια και ό,τι άλλο χρειάζεται ένας κτηνοτρόφος για να θρέψει το κοπάδι τους. Αποτέλεσμα αυτού: για άλλη μια φορά οι κτηνοτρόφοι βγαίνουν ζημιωμένοι.
«Στο 1,43€ έχει ανακοινώσει η Ένωση την τιμή για το πρόβειο γάλα το 12άρι (σ.σ. το γάλα υψηλής λιποπρωτεΐνης). Η τιμή σε σχέση με πέρυσι έχει μια αύξηση της τάξεως του 10-15% και θα διαμορφωθεί στο 1,30€ τελικά γιατί το 12άρι γάλα δεν το παράγουν πολλοί κτηνοτρόφοι. Αλλά ακόμα και πουλώντας το γάλα στο 1,43€ το κιλό πάλι δεν υπάρχει κέρδος για τον κτηνοτρόφο. Εξανεμίζεται και με το παραπάνω από τις αυξήσεις που υπάρχουν σε όλα τα προϊόντα όπως είναι οι ζωοτροφές, τα σανά, τα καύσιμα, η ενέργεια. Ο κτηνοτρόφος δεν κερδίζει τίποτα», επισημαίνει ο κ. Βενιεράκης.
Η ιδανική τιμή γάλακτος για τους κτηνοτρόφους στο Ρέθυμνο τη δεδομένη στιγμή, όπως τονίζει ο ίδιος, θα ήταν στο 1,70€-1,80€, δηλαδή όπως ακριβώς και στην ηπειρωτική χώρα.
«Το γάλα εδώ θα έπρεπε να πωλείται όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα στο 1,70€-1,80€ που μάλιστα έχουνε πολύ χαμηλότερα κοστολόγια από εμάς. Δηλαδή εμάς θα έπρεπε η τιμή πώλησης παραγωγού να είναι στα 2€ αν λάβει κανείς υπόψη του τα υψηλά μεταφορικά έξοδα που έχουμε και όλα τα υπόλοιπη κόστη. Το τριφύλλι στην υπόλοιπη χώρα το αγοράζουν με 20 λεπτά και εμάς εδώ έχει ξεπεράσει τα 60 λεπτά. Οι διαφορές είναι τεράστιες. Δεν κερδίζει τίποτα ο κτηνοτρόφος από την παραπάνω τιμή στο γάλα», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Ρεθύμνου.
Παράλληλα στον Μυλοπόταμο επικρατεί αναβρασμός καθώς η Ένωση Μυλοποτάμου δεν έχει δώσει ακόμη τιμή για το γάλα, όπως μας μεταφέρει ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Μυλοποτάμου, Mανόλης Κουγιουμουτζής.
Αυτό που περιμένουν είναι είναι να πραγματοποιηθεί συνάντηση που θα συγκαλέσει η Ένωση με άλλους φορείς, ώστε να υπάρξει πίεση προς τις μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες – οι οποίες αγοράζουν σημαντικό μέρος της γαλακτοπαραγωγής της Κρήτης – για καλύτερες συμφωνίες έτσι ώστε να έχουν το περιθώριο οι Ενώσεις Αγροτικών Συνεταιρισμών (και άλλοι φορείς) να αγοράσουν από τον παραγωγό το γάλα με τιμή αφετηρίας το 1,50€ το κιλό.
Αυτή η τιμή του 1,50 και πλέον ευρώ εάν και εφόσον επιτευχθεί θα αποτελέσει μια σημαντική ανάσα για τους κτηνοτρόφους του Ρεθύμνου με όλα τα έξοδα που «σηκώνουν» και τις αγροτικές ενισχύσεις να βρίσκονται κυριολεκτικά στον «αέρα».
«Τιμή δώσανε οι γαλακτοβιομηχανίες, εμείς δεν δώσαμε. Θα δούμε τι θα κάνουμε όταν πραγματοποιήσουμε τη συνάντηση. Γιατί είναι αδικία αυτό που γίνεται στην Κρήτη. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε καθορίσει τιμή δηλαδή διότι περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουμε», αναφέρει ο κ. Κουγιουμουτζής στα «Ρ.Ν.».
Η συνάντηση ενδεχομένως να γίνει και αυτή την εβδομάδα, ωστόσο μέχρι να ξεκαθαρίσει οριστικά το τοπίο οι κτηνοτρόφοι στην ενδοχώρα αγωνιούν γιατί από την τιμή του γάλακτος καθορίζεται σημαντικά η βιωσιμότητά τους.
«Ένα – ένα τα αγροτικά προϊόντα εξαφανίζονται»
Την ίδια στιγμή την τρέχουσα περίοδο η νούμερα ένα συζήτηση που επικρατεί στις τάξεις των αγροτοκτηνοτρόφων είναι η τιμή του λαδιού. Σε ό,τι αφορά την ελαιοπαραγωγή εδώ δεν κυριαρχεί η αγωνία αλλά η απογοήτευση.
Την ώρα που οι περισσότεροι βλέπουν τις ελιές τους «φορτωμένες», η τιμή «καταρρέει» αγγίζοντας αυτή τη στιγμή τα 3,50-3,60€, όπως μας μεταφέρει ο κ. Βενιεράκης.
Με τα κόστη και σε αυτό το πεδίο να είναι αυξημένα, πολλοί δηλώνουν ότι δεν αξίζει καν να «ρίξουν» τις ελιές φέτος, αφήνοντας τη σημαντική παραγωγή που καταγράφεται να πάει χαμένη με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την τοπική και εθνική οικονομία.
«Είχαμε ένα εθνικό προϊόν: το ελαιόλαδο, το οποίο είναι στα τάρταρα. Δηλαδή τέτοια εξευτελιστική τιμή δεν υπάρχει για το λάδι. Και μιλάμε για ελαιόλαδο έξτρα παρθένο. Η χρονιά φέτος είναι πολύ καλή. Υπάρχουν πολύ καθαρές ελιές. Η τιμή όμως είναι στα τάρταρα και θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την οικονομία του νησιού. Γιατί εμείς είμαστε και κτηνοτρόφοι αλλά έχουμε όλοι και ελιές. Δηλαδή οι περισσότεροι, το 90% και πλέον έχει ελιές και πουλάμε και λάδι. Στα 3,50-3,60 ευρώ το κιλό είναι τώρα το ελαιόλαδο. Και δεν μπορεί ο παραγωγός να μαζέψει ελιές. Θα χαθεί ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής γιατί δεν συμφέρει πλέον η ελαιοσυγκομιδή. Δεν αξίζει τον κόπο. Είναι προτιμότερο να χαθεί η παραγωγή», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Βενιεράκης.
Ο ίδιος τονίζει ότι χρειάζεται παρέμβαση του κράτους για να μπορέσει να προστατευτεί η τιμή αλλά και η βιωσιμότητα των παραγωγών. Παράλληλα, καταγγέλλει τις αθρόες, όπως λέει, εισαγωγές αδασμολόγητου ελαιολάδου από τρίτες χώρες δημιουργώντας συνθήκες σκληρού, αθέμιτου ανταγωνισμού για το ντόπιο προϊόν. «Ένα – ένα τα αγροτικά προϊόντα εξαφανίζονται», σχολιάζει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Ρεθύμνου καταγγέλλοντας παράλληλα και τα καρτέλ της εφοδιαστικής αλυσίδας και άλλους κρίκους της αγοράς οι οποίοι συμβάλλουν καθοριστικά στη γιγάντωση του χάσματος ανάμεσα στη λεγόμενη τιμή από το χωράφι στο ράφι.
«Τα κόστη μας έχουν διαλύσει. Όλα είναι στα ύψη και δεν είναι βιώσιμος ο παραγωγός ώστε να παράξει φτηνά. Ή μάλλον φτηνά παράγει, αλλά πόσο φτάνει το προϊόν στον καταναλωτή; Διότι υπάρχουν και τα καρτέλ. Ποιος ελέγχει την τιμή παραγωγής και την τιμή στο ράφι; Οι διαφορές είναι τεράστιες. Και ο κόσμος δεν μπορεί να αγοράσει ακριβά οπότε κοιτάζει την οικονομικότερη επιλογή και θυσιάζει και την υγεία του», τονίζει ο κ. Βενιεράκης.
Ο ίδιος καταλήγει επισημαίνοντας ότι: «Όλα τα προϊόντα εξαφανίζονται από τον πρωτογενή τομέα με μαθηματική ακρίβεια. Αυτό είναι το πραγματικό «ρεζουμέ» της όλης ιστορίας. Σταδιακά όλα εξαφανίζονται και πρέπει να γυρίσουμε να κοιτάξουμε πίσω μας να δούμε τι είχαμε και τι έχει μείνει για να καταλάβουμε τι γίνεται».
rethnea.gr
