Όχι άλλη παραπλάνηση του ελληνικού λαού
Το ΑΚΚΕΛ μιλάει ξεκάθαρα και χωρίς ωραιοποιήσεις
Το νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου παρουσιάζεται από τις Βρυξέλλες και την ελληνική κυβέρνηση ως μια μεγάλη ευρωπαϊκή επιτυχία, ως μια δήθεν «ασπίδα προστασίας» για τα κράτη πρώτης γραμμής. Η πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική.
Πίσω από τους πανηγυρισμούς και τις επικοινωνιακές διακηρύξεις κρύβεται ένα σύστημα που μεταφέρει ακόμη μεγαλύτερο βάρος στις χώρες των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.
Το νέο Σύμφωνο:
Δεν λύνει το μεταναστευτικό πρόβλημα. Το διαχειρίζεται εις βάρος της Ελλάδας.
Δεν προστατεύει τα ελληνικά σύνορα. Τα μετατρέπει σε μόνιμη γραμμή ανάσχεσης για λογαριασμό ολόκληρης της Ευρώπης.
Δεν μοιράζει δίκαια τις ευθύνες. Τις συγκεντρώνει στους ώμους των Ελλήνων πολιτών και των τοπικών κοινωνιών που ήδη δοκιμάζονται εδώ και χρόνια.
Η Ελλάδα μετατρέπεται σε μόνιμο χώρο διαχείρισης και εγκλωβισμού μεταναστευτικών ροών
Με το νέο Σύμφωνο, οι άνθρωποι που εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Έβρου ή του Αιγαίου θα υπόκεινται σε εκτεταμένες διαδικασίες καταγραφής, ελέγχου, ταυτοποίησης και εξέτασης αιτημάτων ασύλου.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα καλείται να φιλοξενεί, να διαχειρίζεται και να ελέγχει τεράστιους αριθμούς αφιχθέντων για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Οι λεγόμενες «συνοριακές διαδικασίες» μπορεί να παρουσιάζονται ως επιτάχυνση των διαδικασιών, όμως η εμπειρία των τελευταίων ετών αποδεικνύει ότι οι καθυστερήσεις, οι προσφυγές και τα διοικητικά εμπόδια συχνά οδηγούν σε παρατεταμένη παραμονή χιλιάδων ανθρώπων στις περιοχές πρώτης υποδοχής.
Έτσι, η Ελλάδα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μόνιμη ζώνη διαχείρισης πληθυσμών αντί να αποτελεί απλώς το εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η περιβόητη «ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» μετατρέπεται σε οικονομική συναλλαγή
Το Σύμφωνο προβλέπει ότι τα κράτη-μέλη μπορούν να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους με διαφορετικούς τρόπους, χωρίς να είναι απαραίτητο να δεχθούν μετεγκατάσταση αιτούντων άσυλο στο έδαφός τους.
Με απλά λόγια, ορισμένες χώρες μπορούν να αποφύγουν την πραγματική ανάληψη βάρους, επιλέγοντας άλλες μορφές συνεισφοράς.
Το αποτέλεσμα είναι προφανές:
- Η Ελλάδα συνεχίζει να δέχεται τις πιέσεις των μεταναστευτικών ροών.
- Οι χώρες του ευρωπαϊκού πυρήνα διατηρούν μεγαλύτερο έλεγχο στο ποιος θα εισέλθει στο έδαφός τους.
- Η υποχρεωτική και δίκαιη κατανομή των βαρών παραμένει ζητούμενο.
Αυτό απέχει πολύ από την έννοια της πραγματικής ευρωπαϊκής αλληλεγγύης που διακηρύσσουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.
Οι απορρίψεις αιτήσεων δεν σημαίνουν αυτόματα επιστροφές
Η επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου παρουσιάζεται ως μέσο αποσυμφόρησης. Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα παραμένει: Η απόρριψη ενός αιτήματος ασύλου δεν συνεπάγεται αυτομάτως και επιστροφή στη χώρα προέλευσης ή διέλευσης. Όταν τρίτες χώρες δεν συνεργάζονται ή όταν οι διαδικασίες επανεισδοχής παραμένουν προβληματικές, μεγάλος αριθμός ατόμων παραμένει εντός της ελληνικής επικράτειας.
Επομένως, η επιτάχυνση των απορρίψεων χωρίς αποτελεσματικό σύστημα επιστροφών κινδυνεύει να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στις τοπικές κοινωνίες και στις δημόσιες υπηρεσίες.
Η Ελλάδα παραμένει χώρα πρώτης γραμμής
Παρά τις αλλαγές που εισάγει το νέο Σύμφωνο, η γεωγραφική πραγματικότητα δεν αλλάζει. Η Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις βασικές πύλες εισόδου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχίσει να επωμίζεται δυσανάλογο βάρος σε σχέση με κράτη που βρίσκονται στο εσωτερικό της Ευρώπης και δεν αντιμετωπίζουν τις ίδιες μεταναστευτικές πιέσεις. Όσο δεν υπάρχει ουσιαστικός και υποχρεωτικός μηχανισμός κατανομής ευθυνών, η ανισορροπία αυτή θα διαιωνίζεται.
Το Σύμφωνο αγνοεί τις ιδιαίτερες γεωπολιτικές συνθήκες της Ελλάδας
Η Ελλάδα διαθέτει χιλιάδες χιλιόμετρα θαλάσσιων συνόρων και βρίσκεται απέναντι σε μια περιοχή αυξημένης γεωπολιτικής αστάθειας. Παράλληλα, έχει βιώσει επανειλημμένα περιστατικά εργαλειοποίησης μεταναστευτικών ροών για πολιτικούς και γεωστρατηγικούς σκοπούς.
Αντί η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναγνωρίσει έμπρακτα αυτή την ιδιαιτερότητα με ουσιαστική στήριξη, ενίσχυση της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων και δίκαιη κατανομή των βαρών, επιβάλλει ένα ακόμη πιο σύνθετο και απαιτητικό σύστημα διαχείρισης.
Υπάρχει κίνδυνος επανάληψης λαθών του παρελθόντος
Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού ανθρώπων σε δομές υποδοχής, η καθυστέρηση επιστροφών και η αδυναμία ταχείας αποσυμφόρησης των περιοχών πρώτης γραμμής έχουν ήδη δοκιμαστεί στο παρελθόν.
Οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τα αποτελέσματα:
- κοινωνικές εντάσεις,
- υπερφόρτωση τοπικών υποδομών,
- οικονομική πίεση,
- αίσθημα ανασφάλειας στις τοπικές κοινωνίες.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει σε καταστάσεις που πλήγωσαν τα νησιά, τον Έβρο και πολλές περιοχές της χώρας.
Το ΑΚΚΕΛ λέει την αλήθεια που άλλοι αποφεύγουν να πουν
Το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου:
- δεν εγγυάται τη μείωση των μεταναστευτικών ροών,
- δεν διασφαλίζει δίκαιη κατανομή των βαρών,
- δεν επιβάλλει ουσιαστική αλληλεγγύη σε όλα τα κράτη-μέλη,
- δεν αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το πρόβλημα των επιστροφών,
- δεν παρέχει τις εγγυήσεις που χρειάζεται μια χώρα πρώτης γραμμής όπως η Ελλάδα.
Αντίθετα, δημιουργεί τον κίνδυνο μόνιμου εγκλωβισμού ανθρώπων και διαρκούς επιβάρυνσης των ελληνικών συνόρων, των τοπικών κοινωνιών και των κρατικών υποδομών.
Το ΑΚΚΕΛ καλεί κάθε Έλληνα πολίτη να ενημερωθεί με προσοχή για το πραγματικό περιεχόμενο του νέου Συμφώνου και να μην αρκεστεί στις κυβερνητικές διακηρύξεις ή στα επικοινωνιακά συνθήματα.
Η Ελλάδα δικαιούται:
- πραγματική προστασία των εξωτερικών συνόρων,
- ουσιαστική ευρωπαϊκή αλληλεγγύη,
- δίκαιη κατανομή των βαρών,
- αποτελεσματικές επιστροφές όσων δεν δικαιούνται διεθνή προστασία,
- σεβασμό στις ανάγκες και την ασφάλεια των τοπικών κοινωνιών.
Το ΑΚΚΕΛ θα συνεχίσει να αναδεικνύει τις πραγματικές συνέπειες των ευρωπαϊκών πολιτικών, να υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα και να απαιτεί λύσεις που υπηρετούν την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες.
Γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως η μόνιμη αποθήκη μεταναστευτικών ροών της Ευρώπης.
