Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρά ασταμάτητα σε συμφωνίες που ξεπουλούν την ευρωπαϊκή παραγωγή: CETA, Mercosur, Ουκρανία, Ινδία, Αυστραλία, και τώρα Νέα Ζηλανδία. Κάθε νέα συμφωνία έχει το ίδιο μοτίβο: οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι πληρώνουν το τίμημα για να κλείνουν άλλοι τις μπίζνες τους.
Και η Ελλάδα βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της θυσίας. Μας έλεγαν “δεν εμβολιάζουμε για να μην χάσουμε αγορές”. Στον αφθώδη, χωρίς εμβολιασμό, χάσαμε όλες τις αγορές μέσα σε μία εβδομάδα. Με το πρώτο ξέσπασμα, η χώρα έχασε Μεγάλη Βρετανία, Ιαπωνία, Καναδά, Αλβανία, και έρχονται κι άλλες.
Συνεπώς, το αφήγημα κατέρρευσε: δεν προστάτευσαν καμία αγορά – κατέστρεψαν και την παραγωγή και τις εξαγωγές το πιθανότερο με σχέδιο και δόλο. 600.000 θανατώσεις ζώων. Καμία στρατηγική. Καμία προστασία. Μόνο ερείπια.
Η άρνηση εμβολιασμού, οι μαζικές θανατώσεις και η διάλυση της εγχώριας παραγωγής δημιούργησαν μια τεχνητή έλλειψη με σχέδιο και κρυφή ατζέντα. Και τώρα, “ως διά μαγείας”, η λύση που προωθείται είναι οι εισαγωγές από τρίτες χώρες. Τυχαίο ή μήπως κάποιοι προετοίμαζαν την αγορά για να ανοίξει ο δρόμος στις συμφωνίες που έρχονται; Η συμφωνία με τη Νέα Ζηλανδία είναι το τελικό χτύπημα.
Μετά την Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία φέρνει στην Ευρώπη κρέας από παραγωγές:
– με χαμηλότερο κόστος
– με χαλαρότερους κανόνες
– με τεράστια κλίμακα
– με πρότυπα που δεν έχουν καμία σχέση με τα ευρωπαϊκά
Και η Ελλάδα, με μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, απλώς δεν μπορεί να ανταγωνιστεί.
Αυτό δεν είναι “ελεύθερο εμπόριο”. Είναι αποδόμηση. Είναι αντικατάσταση προς όφελος ξένων χωρών. Η ΕΕ έχει επιλέξει να θυσιάσει την ευρωπαϊκή κτηνοτροφία για να κλείνει συμφωνίες σε άλλους τομείς που ευνοούν τις πλούσιες χώρες του βορρά (πωλήσεις αυτοκινήτων, βαρέων μηχανημάτων ακόμη και υποβρύχια). Και η Ελλάδα η μεγαλύτερη χαμένη πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα.
Από το ΑΚΚΕΛ απαιτούμε απαντήσεις. Όχι άλλο σκοτάδι.
– Ποιος και γιατί αποφάσισε την άρνηση εμβολιασμού;
– Με ποια επιστημονικά δεδομένα;
– Ποιοι ωφελούνται από την κατάρρευση της εγχώριας παραγωγής;
– Ποιοι πίεσαν για να ανοίξει η αγορά σε εισαγωγές;
– Ποιοι συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις και με ποιες σχέσεις;
Η κοινωνία και οι παραγωγοί έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν. Η Ελλάδα δεν θα γίνει αποικία εισαγόμενου κρέατος επειδή το θέλει η έχει όφελος μια παρέα γαλάζιων ακρίδων. Η κτηνοτροφία δεν θα πεθάνει σιωπηλά.
Η συμφωνία με τη Νέα Ζηλανδία δεν είναι “άλλη μία συμφωνία”,
είναι το σημείο όπου η Ελλάδα πρέπει να πει: ως εδώ.
