Μια σημαντική πρωτοβουλία για την ενημέρωση των παραγωγών για την ΚΑΠ 2023-2027 πραγματοποιήθηκε από την Ε.ΠΟ.Φ.Ε.Κ. στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, που ίσως έπρεπε να είχε αναληφθεί από την Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής της Π.Ε. Χανίων.
Στην παρέμβασή μου ως συντονιστής εξήγησα ότι ΚΑΠ είναι ένα εργαλείο (σύνολο νόμων) για μια κοινή, ενοποιημένη πολιτική για τον αγροτικό τομέα στις χώρες της Ε.Ε.
με στόχο
- τη στήριξη των αγροτών και η βελτίωση της γεωργικής παραγωγικότητας, με την εξασφάλιση σταθερής προσφοράς τροφίμων σε προσιτές τιμές·
- τη διασφάλιση αξιοπρεπούς διαβίωσης για τους γεωργούς της Ε.Ε
- τη συμβολή στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων·
Σημαντικά σημεία που πρέπει να γνωρίζουν οι αγρότες είναι ότι από το 2000 η ΚΑΠ διαρθρώνεται σε τρεις άξονες. Ο πρώτος εστιάζει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του αγροτικού τομέα μέσα από στήριξη για την αναδιάρθρωση και την καινοτομία. Ο δεύτερος άξονας αφορά την προστασία του περιβάλλοντος και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, ενώ ο τρίτος αφορά τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις αγροτικές περιοχές.
Από το 2003 οι αγρότες πλέον δεν αρκεί να παράγουν. Είναι υποχρεωμένοι να διατηρούν τη γη τους σε καλή αγροτική και περιβαλλοντική κατάσταση. Οφείλουν να σέβονται υψηλές προδιαγραφές όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, την ασφάλεια των τροφίμων, τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα και την υγεία των ζώων.
Τόνισα ότι στη χώρα μας εισρέουν για την ΚΑΠ πάνω από 2 δις € το χρόνο που δυστυχώς η χώρα δεν τα αξιοποίησε προς τη σωστή κατεύθυνση. Και το 2014 λόγω τουλάχιστον ολιγωρίας από τους φορείς της Κρήτης (βουλευτές, Περιφέρεια, Τοπική Αυτοδιοίκηση, αγροτικούς συλλόγους) οι ελαιοκαλλιεργητές της Κρήτης έχασαν σημαντικές ενισχύσεις, μέχρι και 60% από την ΚΑΠ 2014-2020. Και έφερα ως παράδειγμα την Ισπανία, που διαχειριζόμενη την ΚΑΠ με εθνικό σχέδιο και αναπτυξιακή λογική κατάφερε μέσα σε 15 χρόνια να αναδείξει την ελαιοκομία της, να υπερδιπλασιάσει την παραγωγή ελαιολάδου και να βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα του.
Κλείνοντας αναφέρθηκα στις πρωτοπόρες έρευνες από το 2006 στο Ινστιτούτο για το ψηφιακός μετασχηματισμό της γεωργίας με τη χρήση των ψηφιακών μέσων της τεχνολογίας και των πληροφοριακών συστημάτων με στόχο τη βελτίωση της συνολικής απόδοσης μιας γεωργικής εκμετάλλευσης. Η μετάβαση αυτή αφορά στο πέρασμα από τους παραδοσιακούς τρόπους καθημερινής αντιμετώπισης των προβλημάτων της άρδευσης, της λίπανσης, της φυτοπροστασίας και της συγκομιδής στις νέες τακτικές οι οποίες εμπεριέχουν τη χρήση προηγμένων ψηφιακών τεχνολογιών, αισθητήρων, συστημάτων και εφαρμογών ανάλυσης και αξιοποίησης δεδομένων. Και που σήμερα, 15 χρόνια μετά, με την νέα ΚΑΠ αποτελούν αναγκαιότητα για το ‘πρασίνισμα’. Και συνέστησα στους αγρότες να χρησιμοποιούν τα ψηφιακά εργαλεία χωρίς ενδοιασμούς, αφού και το κόστος σήμερα είναι ελάχιστο (π.χ. 20-25 € το χρόνο για άρδευση ακριβείας για μέχρι 6 αγροτεμάχια στη ίδια περιοχή).
Τις προκλήσεις της νέας ΚΑΠ για να αντισταθμισθεί η μείωση ‘επιδότησης’ για την ελαιοκαλλιέργεια που έγινε με την ΚΑΠ το 2014, ανέλυσε ο γεωπόνος-μελετητής Μιχ. Μιχελιουδάκης, που απάντησε και στις σχετικές ερωτήσεις των παραγωγών.
Μακάρι τέτοιες ενημερώσεις να γίνουν με πρωτοβουλία των δήμων αν είναι δυνατό σε κάθε δημοτική ενότητα…
Κώστας Χαρτζουλάκης