Η νομοθεσία και η νομολογία του ΣΤΕ έχει αλλάξει.
Σύμφωνα με την νομολογία του ΣτΕ, ως Δάσος πλέον δεν λογίζονται όσες εκτάσεις προσδιοριζονταν ως βοσκότοποι και ως μη δασικές εκτάσεις σύμφωνα με τον νόμο 4173/1929, ακόμη και εάν έχουν δασωθεί.
Ο ίδιος νόμος καθορίζει ότι δεν είναι Δασική Έκταση, μια έκταση η οποία δεν μπορεί να αποδώσει Δασικά Προϊόντα.
Αυτό συνεπάγεται ότι δεν ισχύουν οι Δασικοί Χαρτες ( οι οποίοι συντάχθηκαν σύμφωνα με το π.δ. 32/2016, σύμφωνα με το οποίο και τα φρύγανα είναι δάσος ).
Όλα αυτά έχουν προέλθει από του υπαλλήλους που είναι υπάλληλοι, οι οποίοι δεν εφαρμόζουν αυτήν την νομοθεσία, προκειμένου να έχουν τις ακόλουθες αρμοδιότητες
1. Να μπορούν να αναγνωρίζουν την ιδιοκτησία κάθε έκτασης, που είναι χαρακτηρισμενη ως Δασική, χωρίς από τον δασικό νόμο να τίθεται καμία προϋπόθεση, ενώ η αναγνώριση της από τα δικαστήρια προϋποθέτει την προσκόμιση του Συμβαλαίου με το οποίο ο ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ πούλησε η χάρισε αυτή την έκταση!
Τεράστια η διαφορά.
Από ότι πληροφορούμαι, στην Πρέβεζα οι Δασολογοι, ( δια του Συμβουλίου Ιδιοκτησίας, στο οποίο την πλειοψηφία κατέχουν οι Δασολογοι ), αναγνώρισαν την ιδιοκτησία μιας παραλιακής έκτασης 2.000 καταφυτης από Βελανιδιές, ως ιδιοκτησία ατόμων, τα οποία την αγόρασαν από τους κληρονόμους Αλβανών, και στηρίχθηκαν στην μαρτυρία συνταξιουχου υπαλλήλου της Δασικής υπηρεσίας, που θυμωνταν, ότι το κράτος πλήρωνε τους Αλβανούς Ιδιοκτήτες της προπολεμικά, ενώ την ίδια στιγμή, ο σύλλογος που αντιδρά, προσκόμιση βεβαίωση από το Τουρκικό Κτηματολόγιο, ότι αυτή η έκταση δεν μεταβιβάστηκε ποτέ από την Οθωμανική Περιουσία !…
Δεν χρειάζεται η προσφυγή στο Ευρωδικαστήριο !
Χρειάζονται δύο προσφυγές στο ΣτΕ.
Η μία θα είναι εναντίον αυτής της αρμοδιότητας των Δασολογων, ότι δηλαδή δεν επιτρέπεται να είναι δικαστές οι Δασολόγοι και η άλλη
ότι οι Δασικοί Χάρτες είναι μη νόμιμοι και συνεπώς άκυροι, επειδή δεν έχουν συνταχθεί βάσει του ανωτέρω νόμου καθώς και του ΝΕΟΥ κανόνα, που προσδιόρισε αυτό δηλαδή, που, όπως σημειώνει επιβάλλεται από την Ασφάλεια του Δικαίου, και καθορίζει ότι, για να χαρακτηρίσει το κράτος μια έκταση που είναι σήμερα δασωμένη δεν αρκεί αυτό, αλλά πρέπει να αποδείξει, ότι στα παλαιότερα χρόνια δεν είχε επιτρέψει την χρησιμοποίησή της με άλλη χρήση, π.χ. βοσκότοπο ή μη Δασική έκταση! Επιβάλλει δηλαδή την εφαρμογή του κανόνα του νονού 4173/1929 – νόμος Βενιζέλου, ο οποίος είναι επανάληψη των νόμων ( β.δ.), του 1836 και του 1883 –
Αυτό συνεπάγεται ότι, δεν επιτρέπεται να καθορίζουν την βλάστηση των εκτάσεων επιτροπές αμιγώς από δασολόγους, αλλά από ευρύτερα στελέχη της Διοίκησης και της Αυτοδιοίκηση, καθώς και εκπροσώπων των αγροτικών συλλόγων.
Με τα ανωτέρω αιτήματα, πρέπει να ζητηθεί κομη από το Στε η κατάργηση της διατάξεως σύμφωνα με την οποία, η αλλαγή της χρήσης ενός Δάσους ή μιας Δασικής Έκτασης, προκειμένου να εγκατασταθεί μια Τουριστική Εγκατάσταση ή κάποια άλλη, πρέπει να αποφασίσει η Δασική Υπηρεσία, ότι αυτή η Μονάδα θα ωφελήσει την Εθνική Οικονομία !
Έγιναν οι Δασολόγοι ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ..
ΟΛΑ αυτά ενισχύονται και η κατάχρηση των Δασολόγων είναι ξεκάθαρη, αν συγκρίνεται την δασοκάλυψη που καθορίζουν οι Δασικοί Χάρτες, που όπως αναφέρει η υπουργική απόφαση του υπουργού Φαμελλου ανέρχεται σε 65% ,ενώ είναι πολύ μεγαλύτερη, διότι η Διεύθυνση Δασών, δεν έχει συμπεριλάβει σε αυτό το ποσοστό τις χορτολιβαδικές, τις βραχώδεις και τις αλπικές ζώνες, επί των οποίων έχει την αρμοδιότητα και επί των οποίων εφαρμόζονται οι διατάξεις της Δασικής νομοθεσίας, που ανεβάζει το 65% σε άνω του 73-73% …
Απάντηση σε αυτή την καταχρηστική μεθόδευση του π.δ. 32/2016, δίνουν δύο γεγονότα:
Η καταμέτρηση της ελληνικής Δασοκάλυψης, που έγινε από την Ε.Ε. για όλα τα κράτη της, και την προσδιόρισε στο 49%, καθώς και η καταμέτρηση της Ελληνικής Δασοκάλυψης, που έγινε μετά από απόφαση του ΟΗΕ και τα έξοδα της πληρώθηκαν από την FAO και έγινε από το 1965 από κοινές επιτροπές Ελλήνων και Αμερικανών Δασολόγων, η οποία προσδιόρισε την ελληνική Δασοκάλυψη στο 49%. Εργασία την οποία η Διεύθυνση Δασών δημοσίευσε το 1992.
Ποσοστό που το γνώριζαν οι Έλληνες Δασολόγοι και πάρα αυτή την γνώση του, ισχυρίζονταν στο ΣΤΕ ,ότι η Ελληνική Δασοκάλυψη είχε μειωθεί από το 1928, που ήταν 32% στο 18% καθώς και ότι τα ελληνικά Δάση μειώνονται ραγδαίως- Σύμβουλο Επικρατείας κ. Σ. Χαραλαμπιδη, για τους λόγους, για τους οποίους το ΣτΕ, οδηγήθηκε στην αυστηρή κρίση του, για τον καθορισμό των δασών και των Δασικών Εκτάσεων.
Εσείς όμως στην Κρήτη έχετε και ένα ακόμη πλεονέκτημα, για την αξιοπιστία των Δασικών Υπηρεσιών.
Την ανακοίνωση τους σύμφωνα με την οποία η Δασοκάλυψη της Κρήτης ανέρχεται στο 25%, γεγονός το οποίο με ανάγκασε να ζητήσω την καταμέτρηση της από μεγάλη τοπογραφικό εταιρεία, που την καταμέτρησε σε άνω του 55%, ώστε να κρίνετε για ποιόν λογο η Δασική Υπηρεσία προέβη σε αυτήν την ανακρίβεια…., που σήμερα έχετε την πλήρη απόδειξη της.
24.3.2026
Δημήτριος Κοτσώνης
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ιδιοκτητών Αγροτικών Ακινήτων
