Ακόμα κι αν δεν γίνεται, η πράξη δείχνει πως η κτηνοτροφία πάει για ολοκληρωτικό αφανισμό, οπότε ποιος ο λόγος να δομείται από τους πολιτικούς η νέα ΚΑΠ με δεδομένη την κτηνοτροφία;
Μεγάλες παραγωγικές ζώνες γαλακτοπαραγωγής τη νέα χρονιά θα ξεμείνουν από γάλα, καθώς οι 9 στους 10 κτηνοτρόφους μειώνουν τον πληθυσμό των κοπαδιών και δεν έχουν να ταΐσουν
τα ζώα τους με τις ζωοτροφές στο… Θεό.
Με αυτό το δεδομέν, ευτύχημα θα ήταν η νέα ΚΑΠ να μην έχει σχεδιασμούς για τους κτηνοτρόφους καν και τα κράτη και οι Κυβερνήσεις να μην υπολογίζουν καν στην δύναμη της κτηνοτροφίας
που φαίνεται να μην έχει άλλες αντοχές. Ακρίβεια, ζωοτροφές, γραφειοκρατία… Όλα κάνουν δύσκολα τη ζωή των κτηνοτρόφων, που ούτως ή αλλιώς είναι δύσκολη.
Άρα για ποια νέα ΚΑΠ μας μιλάνε οι Κυβερνήσεις στην ΕΕ και για ποιά ενίσχυση κτηνοτρόφων; Μήπως πιο σωστό θα ήταν η νέα ΚΑΠ να φτιαχτεί με τέτοιο τρόπο που οι προβλέψεις της να περιλαμβάνουν
το ενδεχόμενο μαζικής εγκατάλειψης; Γιατί πολύ απλά εκεί κινούμαστε.
Πάρτε για παράδειγμα την Φέτα. Με τη μέση τιμή του πρόβειου γάλακτος στα 1,20 ευρώ και το κατσικίσιο 65 λεπτά, το κόστος της πρώτης ύλης για ένα κιλό τυρί Φέτα διαμορφώνεται από 4 – 4,50 ευρώ το κιλό.
Την ίδια στιγμή, στη λιανική η Φέτα κοστίζει από 8,5 έως 13 ευρώ. Δηλαδή μιλάμε για ένα μικτό περιθώριο κέρδους που ξεπερνά το 100% και κατανέμεται ανάμεσα στους τυροκόμους και τις αλυσίδες.
