Από το 1998, όταν η ευθύνη της κατάσβεσης των δασικών πυρκαγιών μεταφέρθηκε στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, η χώρα υιοθέτησε ένα μοντέλο δασοπυρόσβεσης που βασίστηκε κατεξοχήν στην καταστολή. Τα αποτελέσματα επιβάλλουν να μιλήσουμε χωρίς υπεκφυγές. Ένα σύστημα που επενδύει κυρίως στην καταστολή και δυσανάλογα λιγότερο στην πρόληψη δεν μπορεί να αποτελεί επαρκή απάντηση απέναντι στις ολοένα αυξανόμενες προκλήσεις της κλιματικής κρίσης και στην ένταση και συχνότητα των ακραίων πυρομετεωρολογικών φαινομένων. Η χώρα χρειάζεται αλλαγή δόγματος. Η πρόληψη δεν μπορεί να παραμένει ο «φτωχός συγγενής» της δασοπυρόσβεσης. Η πραγματική, όμως, αλλαγή του δόγματος θα κριθεί στην πράξη. Και αυτή προϋποθέτει γενναία και σταθερή χρηματοδότηση, αλλά κυρίως στελέχωση και ουσιαστική ενδυνάμωση της Δασικής Υπηρεσίας. Η Δασική Υπηρεσία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως συμπληρωματικός μηχανισμός, ως θεατής ή ως υπηρεσία που καλείται εκ των υστέρων να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας καταστροφής. Πρέπει να αποτελεί βασικό επιστημονικό και επιχειρησιακό πυλώνα της πρόληψης και της προστασίας των δασικών οικοσυστημάτων. Απαιτείται, συνεπώς, η ουσιαστική συμμετοχή της Γενικής Γραμματείας Δασών στον απολογισμό της αντιπυρικής περιόδου και στον σχεδιασμό του Στρατηγικού Σχεδίου Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Δασικών Πυρκαγιών. Η πρόληψη δεν γίνεται με ευχολόγια. Εξασφαλίζεται με ορθολογική διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, με σχεδιασμό και υλοποίηση έργων, με σταθερή χρηματοδότηση και, πάνω απ’ όλα, με μια ισχυρή, στελεχωμένη και επιχειρησιακά ικανή Δασική Υπηρεσία.
Η αποστολή της Δασικής Υπηρεσίας δεν σταματά όταν σβήσει η φωτιά. Η αποκατάσταση των δασικών οικοσυστημάτων αποτελεί κρίσιμο και ιδιαίτερα απαιτητικό πεδίο της επιστημονικής και επιχειρησιακής της δράσης. Τα έργα που εκτελούνται και εποπτεύονται από τη Δασική Υπηρεσία περιλαμβάνουν αντιδιαβρωτικά έργα με κορμοδέματα, κλαδοπλέγματα και σανιδότοιχους, κορμοφράγματα για τη συγκράτηση φερτών υλικών, παρακολούθηση της φυσικής αναγέννησης και, όπου αυτό κρίνεται επιστημονικά αναγκαίο, συμπληρωματική τεχνητή αναδάσωση. Παράλληλα, υλοποιούνται έργα ορεινής υδρονομίας και κατασκευάζονται φράγματα για την αποτροπή πλημμυρικών αιχμών και τη συγκράτηση φερτών υλικών. Με τις παρεμβάσεις αυτές προστατεύονται τόσο τα ίδια τα δασικά οικοσυστήματα όσο και οι κατάντη περιοχές, οι αγροτικές δραστηριότητες, οι οικισμοί και οι υποδομές. Η Δασική Υπηρεσία, λοιπόν, είναι παρούσα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την καταστροφή. Αυτό που δεν μπορεί να συνεχιστεί είναι να είναι παρούσα η Πολιτεία μόνο όταν έχει ήδη ξεσπάσει η κρίση.
Η επιστημονική και τεχνοκρατική προσέγγιση είναι μία και μοναδική με τα εξής βήματα :
- Ενίσχυση της δασικής υπηρεσίας με σταθερή και πολυετή χρηματοδότηση και μαζικές προσλήψεις δασολόγων και δασικών υπαλλήλων
- Λειτουργία ειδικού Σώματος Δασοπροστασίας στη Δασική Υπηρεσία με μεταφορά του προσωπικού επταετούς θητείας από την Πυροσβεστική (ΕΜΟΒΕ) στη Δασική Υπηρεσία.
- Μεταφορά των δασοπυροσβεστικών μέσων της Πυροσβεστικής στη Δασική Υπηρεσία
- Μεταφορά των Δασολόγων – Τεχνολόγων – Ειδικών Δασοπροστασίας – Εποχικών Δασοπυροσβεστών στις Δασικές Υπηρεσίες
- Μεταφορά στη Γενική Γραμματεία Δασών της Δασοπροστασίας από το Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας όπως λειτουργεί και στις υπόλοιπες χώρες.
Οι προτάσεις της ΠΟΓΕΔΥ δεν είναι ούτε καινούργιες ούτε ανεφάρμοστες. Έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά, έχουν κατατεθεί επανειλημμένα και πλέον αναγνωρίζεται ευρέως η αναγκαιότητά τους, ακόμη και από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Αυτό που απομένει είναι η πολιτική βούληση για την άμεση υλοποίησή τους. Η αλλαγή του συστήματος δασοπροστασίας δεν μπορεί να παραπέμπεται στο διηνεκές.
Οι προτάσεις υπάρχουν. Η ανάγκη έχει αναγνωριστεί. Αυτό που απομένει είναι η υλοποίηση.
