Με τις τιμές να υποχωρούν κάτω από το κόστος παραγωγής και τις εισαγωγές από τρίτες χώρες να καταγράφουν ιστορικά υψηλά επίπεδα, το ελληνικό ρύζι εκπέμπει σήμα κινδύνου. Οι αγρότες κάνουν λόγο για συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και προειδοποιούν ότι, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, η συρρίκνωση της καλλιέργειας θα είναι αναπόφευκτη.
Η μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων, η αβεβαιότητα στην αγορά και οι προειδοποιήσεις των οργανώσεων και των εκπροσώπων του κλάδου από την παραγωγή έως την αγορά, αποτυπώνουν τη σοβαρότητα της κατάστασης για έναν κλάδο με έντονο εξαγωγικό χαρακτήρα.
«Η τιμή πώλησης έχει πέσει στα 24 – 25 λεπτά το κιλό, όταν το κόστος παραγωγής είναι στα 38 λεπτά/κιλό»
Η πλειοψηφία της ελληνικής παραγωγής (μεσόσπερμα, όπως το Νυχάκι) κατευθύνεται στις εξαγωγές (60-70%), ενώ η εγχώρια κατανάλωση καλύπτεται περίπου κατά το ήμισυ από ελληνικό ρύζι και το υπόλοιπο από εισαγωγές.
Αυτή την περίοδο υπάρχουν ακόμα αποθέματα ρυζιού στις αποθήκες των Συνεταιρισμών με πολύ χαμηλή τιμή πώλησης. «Η τιμή πώλησης έχει πέσει στα 24 – 25 λεπτά το κιλό, όταν το κόστος παραγωγής είναι στα 38 λεπτά/κιλό, με μια μέση παραγωγή στα 800 – 900 κιλά/στρέμμα», αναφέρει στον ΟΤ ο νέος πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Ελληνικού Ρυζιού (ΕΔΟΡΕΛ) Βασίλης Κουκουρίκης.
Η ελληνική παραγωγή ρυζιού αναμένεται να μειωθεί σημαντικά, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο ότι από 300.000 στρέμματα πέρυσι η καλλιέργεια έφτασε φέτος τα 200.000-220.000 στρέμματα φέτος, με την συνολική παραγωγή να φτάνει περίπου τους 240.000 τόνους.
Ο πρώην πρόεδρος της ΕΔΟΡΕΛ και νυν αντιπρόεδρος Ιωάννης Αρναουτέλης (αριστερά) και ο νέος πρόεδρος της ΕΔΟΡΕΛ Βασίλης Κουκουρίκης (δεξιά)
Φθηνό ρύζι από τρίτες χώρες
Ένα επιβαρυντικό στοιχείο, όπως εξηγεί στον ΟΤ ο πρόεδρος της ΕΔΟΡΕΛ, είναι η έλλειψη δασμών στις εισαγωγές, που επιτρέπει στα φθηνά τριτοκοσμικά ρύζια να υπονομεύουν την εγχώρια παραγωγή και να πιέζουν τις τιμές προς τα κάτω.
Έτσι, μεγάλες ποσότητες ρυζιού εισάγονται στην ευρωπαϊκή αγορά από τρίτες χώρες με πολύ χαμηλότερο κόστος παραγωγής, χωρίς να υπόκεινται στις ίδιες υποχρεώσεις και χωρίς δασμούς, δημιουργώντας έναν ξεκάθαρο άνισο ανταγωνισμό, απειλώντας τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής αλυσίδας αξίας του ρυζιού.
1.700.000 τόνοι ρυζιού (μεταποιημένου) εισήχθησαν στην ΕΕ κατά την τελευταία εμπορική περίοδο
«Βρισκόμαστε σε αδιέξοδο και δεν ξέρουμε πώς μπορεί να διορθωθεί αυτή η κατάσταση. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Η έλλειψη δασμών στις εισαγωγές έχει οδηγήσει στη μείωση των τιμών. Ακόμη και η Ιταλία, που είναι η πρώτη παραγωγός χώρα στην Ευρώπη έχει πληγεί», σημειώνει ο κ. Κουκουρίκης.
Ήδη, καμπανάκι για το ευρωπαϊκό ρύζι, έχουν κρούσει τόσο οι ευρωπαίοι παραγωγοί όσο και οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας της Ευρώπης, καθώς όπως προειδοποιούν η καλλιέργεια έχει εισέλθει σε κρίση και η αγορά σε αβεβαιότητα.
Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία της τελευταίας εμπορικής περιόδου, που έδωσαν στη δημοσιότητα οι ευρωπαϊκές οργανώσεις ρυζιού, τα οποία σκιαγραφούν ένα ανησυχητικό σενάριο:
- Εισαγωγές ρεκόρ: 1.700.000 τόνοι ρυζιού (μεταποιημένου) εισήχθησαν στην ΕΕ κατά την τελευταία εμπορική περίοδο. Περίπου το 60% αυτών των ποσοτήτων εισήχθη με μηδενικό δασμό, ακυρώνοντας κάθε δυνατότητα ανταγωνισμού ως προς το βασικό κόστος για τους παραγωγούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Ανοδική τάση: Στην τρέχουσα περίοδο, οι αιτήσεις για εισαγωγικούς τίτλους δείχνουν περαιτέρω αύξηση κατά περίπου 50.000 τόνους σε σχέση με πέρυσι, επηρεάζοντας επίσης τον τομέα του ρυζιού Japonica. Η τάση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στην τρέχουσα περίοδο εμπορίας οι εισαγωγές δεν θα μειωθούν, παρά την αύξηση των εκτάσεων που καλλιεργούνται με ρύζι στην Ένωση.
Ταυτόχρονα, οι ευρωπαίοι παραγωγοί αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος εισροών και πρέπει να συμμορφώνονται με ορισμένα από τα πιο απαιτητικά περιβαλλοντικά και παραγωγικά πρότυπα στον κόσμο. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί αυξανόμενη αβεβαιότητα για τους παραγωγούς και τους μεταποιητές σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό τομέα του ρυζιού.
«Ασπιρίνες» τα μέτρα στήριξης
Τα αυξημένα κόστη οφείλονται σε παράγοντες όπως τα καύσιμα, τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα, με τις επιδοτήσεις για τους παραγωγούς να θεωρούνται ανεπαρκείς.
«Ακόμα και με την καταβολή ενίσχυσης de minimis, ή την επιδότηση 15% στα λιπάσματα, η κατάσταση δεν διορθώνεται. Τα κόστη μας είναι και πάλι αυξημένα φέτος. Τα μέτρα αυτά είναι ασπιρίνες», τονίζει στον ΟΤ ο κ. Κουκουρίκης.
Ένα ακόμη σοβαρό πρόβλημα για την καλλιέργεια που αυτή την περίοδο βρίσκεται στην ζιζανιοκτονία, είναι η δυσκολία καταπολέμησης τους, καθώς απαιτεί πολλαπλές επεμβάσεις και αυξάνει δραματικά το κόστος.
Ως αποτέλεσμα των δυσκολιών και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί, υπάρχει μια αισθητή μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων κατά 20-30% τον τελευταίο χρόνο, με πρόβλεψη για ακόμη μεγαλύτερη μείωση (50-60%) στο μέλλον, οδηγώντας σε κίνδυνο «ερημοποίησης» της καλλιέργειας ρυζιού και στροφή σε άλλες καλλιέργειες όπως το βαμβάκι.
Πηγή: OT
in.gr
