Στην προενταξιακή συμφωνία της Ουκρανίας το ελληνικό πολιτικό σύστημα παρέδωσε τη φέτα, την κτηνοτροφία και την ύπαιθρο χωρίς μάχη. Η προενταξιακή συμφωνία της Ουκρανίας δεν είναι “ευρωπαϊκή αλληλεγγύη”. Δεν είναι “ιστορική στιγμή”. Δεν είναι “αναγκαία γεωπολιτική επιλογή”. Είναι η μεγαλύτερη πολιτική προδοσία της ελληνικής παραγωγής από την εποχή των ποσοστώσεων του 1981 και το χειρότερο:
- Δεν την επέβαλε κανείς στην Ελλάδα.
- Την υπέγραψε μόνη της.
- Με ενθουσιασμό.
- Με χειροκρότημα.
- Με πλήρη απουσία αντίστασης αλλά και αντιπολίτευσης.
- Η Ελλάδα δεν διαπραγματεύτηκε ,παραδόθηκε.
Την ώρα που η Πολωνία έβαζε βέτο, η Ουγγαρία απειλούσε με μπλοκάρισμα, η Σλοβακία ζητούσε εξαιρέσεις, η Γαλλία προστάτευε τα αυγά και τη ζάχαρη της, η Ιταλία τα ντοματοειδή, η Ρουμανία τα σιτηρά, η Ελλάδα έκανε το αδιανόητο:
- Δεν ζήτησε ούτε μία εξαίρεση.
- Ούτε μία ποσοστώση.
- Ούτε μία ρήτρα διασφάλισης.
- Ούτε μία προστασία για τη φέτα.
- Ούτε μία αναφορά στα πρακτικά.
ΤΙΠΟΤΑ.
Αυτό δεν είναι αμέλεια. Αυτό είναι εγκατάλειψη της χώρας. Η Ουκρανία παράγει λευκό τυρί τύπου φέτας. Η Ελλάδα κάνει ότι δεν το βλέπει. Η Ουκρανία παράγει:“white cheese”, “cheese in brine”, “feta‑type cheese”σε βιομηχανική κλίμακα, με κόστος που κανένας Έλληνας κτηνοτρόφος ή τυροκόμος δεν μπορεί να ανταγωνιστεί.
Τώρα, με την προενταξιακή συμφωνία, αποκτά αδασμολόγητη πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η ελληνική φέτα, το κορυφαίο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας θα βρεθεί αντιμέτωπη με έναν χείμαρρο φθηνών λευκών τυριών που θα λέγονται “φέτα”, αλλά θα πωλούνται και ως φέτα, θα συσκευάζονται σαν φέτα, θα παραπέμπουν στην Ελλάδα και θα κατακλύσουν την αγορά.
Και η Ελλάδα; Χειροκροτεί. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ενωμένο στο να μην υπερασπιστεί την Ελλάδα. Σε μια σπάνια στιγμή “εθνικής ομοψυχίας”, κυβέρνηση και αντιπολίτευση συμφώνησαν σε ένα πράγμα: Να μην υπερασπιστούν τίποτα. Να μην διεκδικήσουν τίποτα. Να μην προστατεύσουν τίποτα.
Όλα τα κόμματα χωρίς καμία εξαίρεση ψήφισαν ή στήριξαν μια συμφωνία που απειλεί τη φέτα απειλεί την κτηνοτροφία απειλεί την ελληνική ύπαιθρο απειλεί την αυτάρκεια απειλεί την οικονομία της περιφέρειας. Το έκαναν χωρίς να ζητήσουν καν ανταλλάγματα.
Αυτό δεν είναι πολιτική. Αυτό είναι παράδοση άνευ όρων. Η φέτα δεν είναι “ένα προϊόν”. Είναι η ταυτότητα της χώρας. Η φέτα είναι το Νο1 εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν στηρίζει χιλιάδες οικογένειες κρατά ζωντανή την ύπαιθρο είναι ΠΟΠ, δηλαδή νομικά κατοχυρωμένη είναι σύμβολο της Ελλάδας. Και όμως, το ελληνικό πολιτικό σύστημα την αντιμετωπίζει σαν “δευτερεύον θέμα”. Αν η φέτα καταρρεύσει, καταρρέει η ελληνική κτηνοτροφία. Και αν καταρρεύσει η κτηνοτροφία, καταρρέει η ελληνική ύπαιθρος. Αυτό δεν είναι υπερβολή. Είναι απλή αριθμητική.
Το ΑΚΚΕΛ δεν θα επιτρέψει να γίνει η Ελλάδα αποικία εισαγωγών. Το ΑΚΚΕΛ δηλώνει ξεκάθαρα: Η φέτα δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Τα ελληνικά ΠΟΠ δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Η ελληνική κτηνοτροφία δεν είναι αναλώσιμη. Η ελληνική ύπαιθρος δεν είναι παράπλευρη απώλεια. Η Ελλάδα έχει δικαιώματα.
Απλώς χρειάζεται πολιτική δύναμη, βούληση και διεκδίκηση και αυτή η δύναμη είναι το ΑΚΚΕΛ. Το μήνυμα είναι σαφές: Η Ελλάδα δεν θα σωθεί από αυτούς που την παρέδωσαν. Θα σωθεί από αυτούς που παλεύουν.
