Ως μία δυναμικά αναπτυσσόμενη μορφή εναλλακτικού τουρισμού, που συνδυάζει τη φύση, την αυθεντική εμπειρία, την τοπική παραγωγή, τη γαστρονομία και τον πολιτισμό, ο μελισσοτουρισμός μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντικό μοχλό ανάπτυξης τόσο για τις τοπικές κοινωνίες όσο και για τη μελισσοκομία στη χώρα μας. Αυτό επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Δρ. Φανή Χατζήνα, Ερευνήτρια Α’ και Διευθύντρια του Ινστιτούτου Επιστήμης Ζωικής Παραγωγής & Τμήματος Μελισσοκομίας του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, υπογραμμίζοντας ότι, υπό προϋποθέσεις, είναι μεγάλες οι προοπτικές που ανοίγονται μέσα από αυτή τη νέα τουριστική τάση.
Όπως τονίζει η δρ. Χατζήνα, οι ταξιδιώτες του σήμερα δεν αρκούνται πλέον σε διακοπές με «ήλιο, παραλία και κοκτέιλ», αλλά αναζητούν αυθεντικές εμπειρίες, επαφή με τη φύση και βιωματικές δραστηριότητες που τους φέρνουν πιο κοντά στην κουλτούρα κάθε τόπου.
«Ο μελισσοτουρισμός είναι μια μορφή αγροτουρισμού που δίνει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να γνωρίσει από κοντά τον κόσμο της μέλισσας, τον παραγωγό, τη φύση και τα προϊόντα της ελληνικής γης», επισημαίνει χαρακτηριστικά.
Στη Χαλκιδική μάλιστα, έχουν ήδη ξεκινήσει σημαντικές πρωτοβουλίες. Μελισσοκομικές διαδρομές, επισκέψιμα μελισσοκομεία και η δημιουργία νέου μουσείου αφιερωμένου στη μέλισσα φιλοδοξούν να μετατρέψουν την περιοχή σε σημείο αναφοράς για τον μελισσοτουρισμό.
Από τα Νέα Μουδανιά και την Αρναία μέχρι την Όλυνθο και τα ορεινά χωριά της Χαλκιδικής, οι επισκέπτες μπορούν να ζήσουν μια ολοκληρωμένη εμπειρία: να παρακολουθήσουν το άνοιγμα μιας κυψέλης, να δουν πώς παράγεται το μέλι, να γνωρίσουν προϊόντα όπως η πρόπολη, η γύρη και ο βασιλικός πολτός, ακόμη και να δοκιμάσουν φυσικά καλλυντικά που βασίζονται στα προϊόντα της μέλισσας.
Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι παραδοσιακές κυψέλες που σώζονται ακόμη σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας. Τα παλιά «κοφίνια» της Χαλκιδικής και οι πήλινες κυψέλες των νησιών αποτελούν ζωντανά κομμάτια της ελληνικής παράδοσης και μπορούν να εξελιχθούν σε ισχυρό πόλο έλξης για Έλληνες και ξένους επισκέπτες.
Η κ. Χατζήνα δίνει ιδιαίτερη έμφαση και στη βαθύτερη αξία του μελισσοτουρισμού, που δεν περιορίζεται μόνο στην τουριστική εμπειρία. Όπως εξηγεί, η επαφή με τη μέλισσα λειτουργεί εκπαιδευτικά και περιβαλλοντικά, καθώς βοηθά τους επισκέπτες να κατανοήσουν τη σημασία της βιοποικιλότητας, της προσφοράς των μελισσών στην παραγωγή και ασφάλεια της τροφής μας, και της προστασίας του οικοσυστήματος γενικότερα, στο πλαίσιο της ‘Μίας Υγείας’ . «Η μέλισσα είναι ο καλύτερος βιοδείκτης. Η υγεία της αντικατοπτρίζει την υγεία του περιβάλλοντος και τελικά τη δική μας ποιότητα ζωής», αναφέρει.Παράλληλα, εκτιμά ότι η Ελλάδα έχει όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε σημαντικό προορισμό μελισσοτουρισμού, ακολουθώντας το παράδειγμα χωρών όπως η Σλοβενία, η Ιταλία και η Πολωνία, όπου λειτουργούν ήδη οργανωμένα δίκτυα μελισσοτουριστικών διαδρομών.Για να συμβεί αυτό, όπως λέει, απαιτείται καλύτερη οργάνωση, εκπαίδευση των παραγωγών, πιστοποίηση των χώρων υποδοχής και δημιουργία σύγχρονων προδιαγραφών φιλοξενίας και ασφάλειας.
Την ίδια στιγμή, ο μελισσοτουρισμός μπορεί να αποτελέσει πολύτιμη οικονομική «ανάσα» για τους μελισσοκόμους, σε μια δύσκολη περίοδο για τον κλάδο, λόγω της κλιματικής αλλαγής, των μειωμένων ανθοφοριών και των αυξημένων πιέσεων στην παραγωγή.
«Είναι μια win-win κατάσταση. Κερδίζει ο παραγωγός, ο επισκέπτης, η τοπική οικονομία αλλά και ο ελληνικός τουρισμός συνολικά, γιατί δημιουργούνται λόγοι να επισκέπτεται κάποιος έναν τόπο και εκτός υψηλής σεζόν», σημειώνει.Η ίδια αποκάλυψε ότι επιθυμεί να επανεκκινήσει το σχέδιο δημιουργίας οργανωμένου δικτύου μελισσοδιαδρομών στη Χαλκιδική, ένα εγχείρημα που είχε ξεκινήσει τα προηγούμενα χρόνια αλλά μπήκε προσωρινά «στον πάγο».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
