Η Κυβέρνηση της ΝΔ, για ακόμη μια φορά, επιδεικνύει πλήρη αδιαφορία για την πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες αγρότες. Η ανακοίνωση του κ. Μητσοτάκη για επιδότηση 15% στα λιπάσματα και για 16 λεπτά ανά λίτρο στο diesel κίνησης, είναι ένα καθαρά επικοινωνιακό τέχνασμα, που επιχειρεί να παρουσιάσει ως «στήριξη», αυτό που στην ουσία είναι μικροπολιτικό «καμουφλάζ», απέναντι στην αδυναμία της Κυβέρνησης να ελέγξει το κόστος παραγωγής.
Καταρχάς, η επιδότηση στα λιπάσματα είναι ανεπαρκής, αφού το 15% δεν εξασφαλίζει την πραγματική μείωση του κόστους παραγωγής και αφήνει τους αγρότες ανυπεράσπιστους απέναντι στην αισχροκέρδεια των καρτέλ που ελέγχουν την αγορά εισροών. Παράλληλα, η επιδότηση στο diesel, δεν επαρκεί για να αντισταθμίσει τις συνεχείς αυξήσεις της διεθνούς τιμής πετρελαίου, αφήνοντας τους Έλληνες παραγωγούς με ισχνό εισόδημα και αβέβαιο μέλλον.
Οι παραγωγοί μας, σήμερα, βρίσκονται σε κατάσταση ασφυξίας: οι τιμές των λιπασμάτων, των ζωοτροφών, των σπόρων και της ενέργειας έχουν εκτοξευθεί, με το συνολικό κόστος παραγωγής να ξεπερνά κάθε όριο βιωσιμότητας και οι αγρότες μας να μένουν εκτεθειμένοι στην ακρίβεια, στον οικονομικό στραγγαλισμό και στην ανασφάλεια. Το Επιτελικό Κράτος Μητσοτάκη, αντί να εφαρμόσει ολοκληρωμένα μέτρα στήριξης και ρύθμισης των τιμών, περιορίζεται σε μικρές, αποσπασματικές επιδοτήσεις. Αποφεύγει συστηματικά να εφαρμόσει πραγματικές πολιτικές που θα μειώνουν το κόστος παραγωγής, όπως πλαφόν στις τιμές λιπασμάτων και καυσίμων, στοχευμένα κίνητρα για τη μείωση ενεργειακής κατανάλωσης και ουσιαστική στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών, που αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» της ελληνικής υπαίθρου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει προτείνει:
• Επιβολή πλαφόν στο αγροτικό ηλεκτρικό ρεύμα, με ειδική έκπτωση 50% για αγρότες και κτηνοτρόφους.
• Μη καταβολή Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση και θεσμοθέτηση κάρτας πετρελαίου αγρότη.
• Επιδότηση στην αγορά λιπασμάτων και ζωοτροφών και μηδενικό ΦΠΑ στα γεωργικά εφόδια.
Η ελληνική ύπαιθρος δεν χρειάζεται επικοινωνιακά μέτρα περιορισμένης διάρκειας και αποτελεσματικότητας, χρειάζεται πολιτική βούληση, σχεδιασμό και πράξεις. Χρειάζεται πολιτική αλλαγή με πρόγραμμα, αξιοπιστία και κοινωνικό πρόσημο. Χρειάζεται μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση, που θα θέσει στο επίκεντρο την κοινωνική δικαιοσύνη, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ουσιαστική στήριξη της παραγωγής.
