Η απουσία της Ελλάδας από την πρωτοβουλία 17 κρατών-μελών, στο πρόσφατο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας, που ζητούν θεσμική θωράκιση της ΚΑΠ μετά το 2027 και προστασία κρίσιμων εννοιών, όπως ο «ενεργός αγρότης», αποτελεί σοβαρό πολιτικό και διαπραγματευτικό έλλειμμα για τη χώρα.
Την ώρα που άλλες χώρες διεκδικούν μια πιο ισχυρή, αυτόνομη και επαρκώς χρηματοδοτούμενη ΚΑΠ, η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται απούσα από μια κρίσιμη ευρωπαϊκή συζήτηση που επηρεάζει άμεσα τις ενισχύσεις, τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων και το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου. Ειδικότερα, η έννοια του «ενεργού αγρότη» δεν αποτελεί γραφειοκρατική λεπτομέρεια, αλλά βασική δικλείδα που διασφαλίζει ότι οι επιδοτήσεις κατευθύνονται σε αυτούς που πραγματικά παράγουν, επενδύουν, εργάζονται και κρατούν ζωντανή την ύπαιθρο — και όχι σε ευκαιριακούς «δικαιούχους».
Για πολλοστή φορά, ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, επισημαίνουμε ότι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ΚΑΠ μετά το 2027, εμπεριέχει σοβαρά αρνητικά σημεία: διατήρηση της ΚΑΠ μέσα σε ένα ενιαίο δημοσιονομικό πλαίσιο, με μειωμένους πόρους, μεταφορά κρίσιμων αγροτικών αποφάσεων εκτός των αρμόδιων αγροτικών οργάνων, μεγαλύτερη διακριτική ευχέρεια στις εθνικές κυβερνήσεις για τη χρήση πόρων και κίνδυνο περιορισμού των διαθέσιμων κονδυλίων για τις αγροτικές προτεραιότητες, με πρόσθετες απαιτήσεις εθνικής συγχρηματοδότησης. Έτσι, αντί να ενισχύεται η διαφάνεια, η στοχευμένη στήριξη και η επισιτιστική ασφάλεια, ανοίγει ο δρόμος για ασάφεια, άνιση μεταχείριση και περαιτέρω αποσύνδεση των ενισχύσεων από την πραγματική παραγωγή, κάτι που επιτείνει τις ήδη υφιστάμενες στρεβλώσεις και αδικίες και συνιστά πολιτική οπισθοδρόμηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλεί την κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη στάση του αδιάφορου θεατή και να τοποθετηθεί ξεκάθαρα υπέρ μιας ισχυρής, αυτόνομης και επαρκώς χρηματοδοτούμενης ΚΑΠ, με αποφάσεις για τον πρωτογενή τομέα από τα αρμόδια όργανα και με πραγματική προστασία των αγροτών και κτηνοτρόφων της χώρας. Η σιωπή ή οι υπεκφυγές σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα δεν είναι απλά αδιαφορία, ισοδυναμούν με συνενοχή στην εξαφάνιση του πρωτογενή τομέα στη χώρα μας. Και η συνενοχή αυτή έχει εδώ και 7 χρόνια ονοματεπώνυμο: Κυβέρνηση Μητσοτάκη.
