Από την κατάθεση του κ. Βάρρα, ακούσαμε σήμερα ότι απεπέμφθη κατ’ απαίτηση της Neuropublic, του κ. Δημήτρη Μελά και της Τράπεζας Πειραιώς. Αναρωτιέται, όμως, κανείς: σε ποια στοιχεία στηρίζει αυτόν τον ισχυρισμό; Υπάρχει μαρτυρία, συνομιλία ή έγγραφο που να τον επιβεβαιώνει; Καμία αναφορά. Μία ακόμη θεωρητική κατασκευή, χωρίς πραγματικό υπόβαθρο.
Εξάλλου, αν πράγματι επιθυμούσε να είναι ειλικρινής, θα ανέφερε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο του ζήτησα την παραίτησή του. Συναντηθήκαμε και συνομιλήσαμε εκτενώς. Δεν θυμάται τι του είπα; Και, ασφαλώς, ουδείς εξ αυτών που επικαλείται ζήτησε ποτέ την απομάκρυνσή του.
Ο κ. Βάρρας ισχυρίστηκε ακόμη ότι απεπέμφθη, προκειμένου να μη «αποκαλύψει παρανομίες».
Αναρωτιέμαι: ποιες παρανομίες; Την τεχνική λύση που ο ίδιος εφάρμοσε; Τους ελέγχους για τους οποίους κατέθεσε ότι δεν με είχε ενημερώσει; Ή την προκήρυξη του τεχνικού συμβούλου που διενεργήθηκε επί Θεοφάνη Παππά, προσβλήθηκε από τη Neuropublic και τελικώς κρίθηκε νόμιμη από τη Δικαιοσύνη; Αυτές είναι, άραγε, οι «αποκαλύψεις» στις οποίες αναφέρεται;
Σε ό,τι αφορά τις αποδιδόμενες δήθεν «παρανομίες» μου, επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά: πώς είναι δυνατόν να θεωρείται παράνομη η εφαρμογή υπουργικής απόφασης;
Ο ίδιος ο κ. Βάρρας ομολόγησε ότι εκείνος εφάρμοσε την ίδια τεχνική λύση στην προσωρινή πληρωμή του 2020. Η δική μου εφαρμογή θεωρείται παράνομη, ενώ η δική του νόμιμη; Πρόκειται, προφανώς, για λογική αντίφαση.
Ακόμη, υποστηρίζει ότι συνιστά παράβαση καθήκοντος το γεγονός ότι υπέβαλα παρατηρήσεις επί του κειμένου προκήρυξης για τον τεχνικό σύμβουλο. Αν ο εποπτεύων Υπουργός, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, διατυπώνει νομικές παρατηρήσεις και ασκεί εποπτεία, αυτό αποτελεί — κατά τον κ. Βάρρα — παράβαση καθήκοντος; Αν δεν εποπτεύεις και γίνει λάθος, είσαι ένοχος· αν εποπτεύεις, πάλι ένοχος. Η λογική αυτή απλώς δεν στέκει.
Τέλος, ένα νέο επιχείρημα, καθώς τα προηγούμενα προφανώς δεν επαρκούν: τα 466 εκατομμύρια ευρώ που, δήθεν, “χάθηκαν”. Τι αφορούσαν αυτά τα ποσά;
Ήταν δύο αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που ακύρωναν πρόστιμα επιβληθέντα εις βάρος της Ελλάδας. Ο κ. Βάρρας υποστήριξε ότι τα ποσά αυτά θα μπορούσαν να «μετατραπούν» σε στρέμματα βοσκοτόπων. Με ποιον ακριβώς τρόπο; Πώς μετατρέπονται δικαστικές αποφάσεις για πρόστιμα σε εκτάσεις γης; Ένα ερώτημα στο οποίο – απ’ ό,τι φαίνεται – μόνον εκείνος έχει απάντηση.
Η πραγματικότητα είναι απλή: από τα 466 εκατομμύρια ευρώ, συμψηφίστηκαν ποσά με άλλες οφειλές και παρέμειναν 170 εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά δεν χάθηκαν. Κατατέθηκαν – όχι επί των ημερών μου, αλλά αργότερα – στον κρατικό λογαριασμό, προς όφελος των Ελλήνων φορολογουμένων.
Δεν ήταν αυτός ο λόγος που ζήτησα την παραίτηση του κ. Βάρρα. Ωστόσο, η εκφορά τόσο ανυπόστατων και τεχνικά αδόκιμων ισχυρισμών θα μπορούσε από μόνη της να τη δικαιολογήσει.
Τα υπόλοιπα, και σε πλήρη ανάλυση, θα παρουσιαστούν ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής.
