ΑΚΚΕΛ: Στο ΥΠΑΑΤ η ηγεσία της ανικανότητας, της συγκάλυψης και της πολιτικής εγκατάλειψης του πρωτογενούς τομέα
Η ελληνική ύπαιθρος δεν υποφέρει μόνο από ζωονόσους, χαμηλές τιμές και γραφειοκρατία. Υποφέρει από κάτι χειρότερο: μια ηγεσία στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης που δεν διεκδικεί, δεν παρεμβαίνει, δεν υπερασπίζεται. Μια ηγεσία που έχει μετατραπεί σε παρατηρητή της καταστροφής. Με επικοινωνιακά τερτίπια όπως “πόλεμος δέκα ημερών” και στην συνέχεια φέρνουν την απόλυτη καταστροφή, όπως πάντα. Μια ηγεσία που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποθετικά λύνει.
Ζωονόσοι: Ψέματα και συγκάλυψη
Η DG AGRI αποκάλυψε στο ΑΚΚΕΛ ότι υπήρχαν διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία στήριξης για τους κτηνοτρόφους. Και όμως, η ελληνική πλευρά δεν υπέβαλε καν αίτημα. Την ώρα που οι μονάδες έκλειναν, οι αρμόδιοι έλεγαν «δεν γίνεται». Ψέματα. Και μάλιστα ψέματα που καταρρίπτονται με ένα email του Επιτρόπου Γεωργίας στο ΑΚΚΕΛ. Εμβολιασμοί των ζώων, ένα απόλυτο παραμύθι με ψέματα δήθεν ειδικών, όπως αυτών της ΝΔ στον covid.
ΟΠΕΚΕΠΕ: Απόλυτη διάλυση
Καθυστερήσεις, τεχνικά προβλήματα, χαμένες επιδοτήσεις. Οι παραγωγοί δεν ξέρουν αν θα πληρωθούν, πότε, γιατί και πως. Και η ηγεσία του ΥΠΑΑΤ; Απόντες. Σιωπηλοί. Αδιάφοροι.
Πρόστιμα από την Ε.Ε.: Πληρώνουμε την ανικανότητα
Η χώρα πληρώνει εκατομμύρια ευρώ σε πρόστιμα για παραβιάσεις σε αγροτικά θέματα. Όχι γιατί δεν μπορούσαμε να συμμορφωθούμε, αλλά γιατί κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά. Η αδράνεια έχει κόστος και το πληρώνουν οι φορολογούμενοι.
ΑΤΑΚ: Το απόλυτο χάος
Ένα μέτρο για τον Αριθμό Ταυτότητας Ακινήτου, που εφαρμόστηκε χωρίς σχέδιο, χωρίς ενημέρωση, χωρίς μεταβατικό στάδιο. Αντί να διευκολύνει, τιμωρεί. και η ηγεσία του ΥΠΑΑΤ συνεχίζει να το υπερασπίζεται, σαν να μην βλέπει την καταστροφή που προκαλεί.
Η σιωπή είναι συνενοχή και η συνενοχή είναι πολιτική ευθύνη
Όταν ακόμη και οι «γαλάζιοι» αγροτοπατέρες δηλώνουν απογοητευμένοι, τότε η ηγεσία του ΥΠΑΑΤ δεν έχει απλώς αποτύχει. Έχει προδώσει την εμπιστοσύνη της βάσης της. Το ερώτημα είναι απλό: γνωρίζει ο πρωθυπουργός τι συμβαίνει; Και αν ναι, πώς το ανέχεται;
Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε καθαρά. Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε ευθύνη. Ζητάμε ηγεσία που να υπερασπίζεται τον αγροτικό κόσμο, όχι να τον εγκαταλείπει. Ζητάμε πράξεις – όχι λόγια, όχι επικοινωνιακά, όχι ψέματα.
