Ο ΕΛΓΑ προβλέπει ότι, όταν υπάρχουν ζημιές σε φυτική παραγωγή – όπως ελιές ή ροδάκινα κ.λπ. – η αποζημίωση υπολογίζεται βάσει ποσοστού ζημιάς επί της ασφαλιζόμενης αξίας της παραγωγής. Επιπλέον, υπάρχει ανώτατο όριο που ορίζεται σε 80% της παραγωγής ανά αγροτεμάχιο.
Το «μείον 20%» εδώ αναφέρεται στην έκπτωση που γινόταν κατά την τελική αποζημίωση: αν, για παράδειγμα, μια ζημιά εκτιμάται στο 50%, ο ΕΛΓΑ πλήρωνε το 50% της ασφαλιζόμενης αξίας με αφαίρεση 20%, συχνά «στρογγυλό» σε ακέραιο. Αυτό σημαίνει ότι ο παραγωγός έπαιρνε λιγότερα από τα μισά.
Με την κατάργηση λοιπόν του «μείον 20%» από φέτος στις δηλώσεις ΟΣΔΕ, τα ασφάλιστρα αυξάνονται σημαντικά, με μεγάλους χαμένους τους ελαιοπαραγωγούς που σπάνια έπαιρναν αποζημίωση και τώρα καλούνται να αναλάβουν μεγαλύτερες επιβαρύνσεις.
Τι αλλάζει με τους ελαιοπαραγωγούς;
Το επίμαχο ζήτημα είναι ότι τα πρόσφατα νομοθετικά μέτρα επιβάλλουν στους ελαιοπαραγωγούς να αναλαμβάνουν την κάλυψη αποζημιώσεων… για ζημιές σε ροδάκινα. Δηλαδή, μέσω ασφαλιστικών εισφορών, οι ελαιοπαραγωγοί χρηματοδοτούν την αποζημίωση των ροδακινοπαραγωγών, χωρίς όμως να επωφελούνται άμεσα από αυτή τη ρύθμιση. Αυτό έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια, άσχετα αν δεν το λέει κανείς.
