Έρευνα αγοράς της Πρεσβείας της Ελλάδας στην Τιφλίδα
Η παρουσία ελαιόδεντρων στη Γεωργία καταγράφεται για πρώτη φορά τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με ερευνητές, τα ελαιόδεντρα πιθανότατα εισήχθησαν στη χώρα από τους Έλληνες όταν αυτοί αποίκησαν τις περιοχές πλησίον της Μαύρης Θάλασσας. Στη συνέχεια, βιβλιογραφικές πηγές κάνουν αναφορά σε φύτευση ελαιόδεντρων Τιφλίδας τον 6ο και 7ο αιώνα.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, ξεκίνησε εντατικά στη Γεωργία η ελαιοκαλλιέργεια στις περιοχές της Μαύρης Θάλασσας. Ωστόσο, χρονιές παγετώνων, με πλέον πρόσφατες αυτές της δεκαετίας του 1930 κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα ελαιόδεντρα της Γεωργίας. Εν συνεχεία η κεντρικά σχεδιαζόμενη πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης, επέβαλε την καλλιέργεια τσαγιού και εσπεριδοειδών στη δυτική Γεωργία και μήλων και σταφυλιών στην ανατολική, αντί ελιών. Αποτέλεσμα ήταν ότι μέχρι το 2009, δεν καλλιεργούνταν ελαιόδεντρα στην Γεωργία. Το 2009 ξεκίνησε η πρώτη συστηματική προσπάθεια στην περιοχή Kakheti της ανατολικής Γεωργίας για επαναφορά της καλλιέργειας ελαιόδεντρων στη χώρα. Σήμερα οι ελαιώνες καλύπτουν έκταση μεγαλύτερη των 4.000 εκταρίων.
Η κλιματική αλλαγή και η αύξηση της θερμοκρασίας έχουν δημιουργήσει εκ νέου τη δυνατότητα καλλιέργειας ελαιόδεντρων στη Γεωργία. Ως εκ τούτου η ελαιοκαλλιέργεια σταδιακά αναπτύσσεται, για αυτό και η χώρα αποφάσισε να γίνει μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας (IOC), στις 9/11/2019.
Προς το παρόν, τόσο η παραγωγή, όσο και η κατανάλωση κινούνται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, δεδομένου, άλλωστε, ότι η κουζίνα της χώρας, βασίζεται, επί το πλείστον, στην χρήση ηλιέλαιου.
Ολόκληρη την έρευνα για τον κλάδο του ελαιολάδου στη Γεωργία μπορείτε να την δείτε πατώντας στο παρακάτω λίνκ
sedik.gr
