Οι παραδοσιακές γνώσεις, μέθοδοι και πρακτικές μεταδίδονται μέσα στις οικογένειες και τα χωριά εδώ και αιώνες
Η Τουρκία κατάφερε να εντάξει την ελαιοκομία της στη λίστα της Άϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco. Η υποψηφιότητα της Τουρκίας με τίτλο «Παραδοσιακή γνώση, μέθοδοι και πρακτικές που σχετίζονται με την καλλιέργεια της ελιάς» έγινε αποδεκτή στην Γενική Συνέλευση της Unesco.
Ειδικότερα στην Τουρκία, η ελαιοκαλλιέργεια περιλαμβάνει:
- τον εμβολιασμό
- το κλάδεμα
- τη λίπανση των άγριων ελαιόδεντρων, που ονομάζονται delice
- τη συγκομιδή
- την επεξεργασία των ελιών
Σύμφωνα με την επίσημη σελίδα της Unesco, oι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται βασίζονται σε παραδοσιακές γνώσεις και πρακτικές σύμφωνα με τη φύση, όπως: τα ιδανικά χαρακτηριστικά του εδάφους, το κλίμα και η λίπανση. Τα ελαιόδεντρα εμβολιάζονται και συλλέγονται σύμφωνα με το παραδοσιακό ημερολόγιο, ενώ διάφορες τελετουργίες και γιορτές (όπως παραδοσιακά θεατρικά έργα, χοροί, διαγωνισμοί και πανηγύρια) σηματοδοτούν την έναρξη και το τέλος της περιόδου συγκομιδής.
Για παράδειγμα, oι κάτοικοι του χωριού συγκεντρώνονται για να μαζέψουν τις πρώτες ελιές της σεζόν, ενώ κάποιες ελιές αφήνονται σκόπιμα στους ελαιώνες για να τις μαζέψουν οι φτωχοί. Οι παραδοσιακές γνώσεις, μέθοδοι και πρακτικές μεταδίδονται μέσα στις οικογένειες και τα χωριά εδώ και αιώνες. Σήμερα, εναλλακτικά μαθήματα και ενημερωτικά σεμινάρια συμβάλλουν επίσης στη μετάδοση γνώσεων αναφορικά με τον τομέα του ελαιολάδου. Εκτός από το συμβολισμό της ελιάς και των φύλλων της (που συνδέονται με την ειρήνη, την αιωνιότητα, τη σοφία και την αρμονία), οι πρακτικές που αφορούν την ελαιοκαλλιέργεια ενισχύουν την αλληλεγγύη, τη συνεργασία και την αρμονία εντός της κοινότητας.
Το στοιχείο αυτό συμβάλλει επίσης στις προσπάθειες περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της κοινωνικής και πολιτιστικής ταυτότητας, ιδίως στις αγροτικές περιοχές.
Πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό: UNESCO
