Γράφει o Νίκος Μιχελάκης*
Όσο πλησιάζουμε τις 25 Ιουνίου, o προεκλογικός πυρετός ανεβαίνει και οι δηλώσεις κομμάτων και υποψηφίων δίνουν και παίρνουν. Ωστόσο οι πλείστες από αυτές κυριαρχούνται από συνθηματολογίες και γενικολογίες που όλα τα χωρούν και όλα τα εννοούν και όχι από συγκεκριμένες θέσεις για το άμεσο οικογενειακό, τοπικό και επιχειρηματικό περιβάλλον των πολιτών.
Και ένα από τα πολλά θέματα που απασχολούν την πλειοψηφία (95% και άνω) των πολιτών που ζουν στην Κρήτη και στην Νότια Ελλάδα είναι να μάθουν τι σκέπτονται και τι σχεδιάζουν οι υποψήφιοι για το μέλλον της ελαιοκομίας γενικά και για την αγορά και τις τιμές του ελαιολάδου ειδικότερα, αφού από αυτές διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό το εισόδημά τους. Βέβαια οι τιμές του ελαιολάδου φέτος, συγκυριακά, λόγω ειδικών κλιματικών συνθηκών άλλων χωρών, είναι αρκετά υψηλές. Όμως εκτός του ότι μόλις καλύπτουν το κόστος παραγωγής, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι μπορεί να συνεχίσουν ίδιες και τα επόμενα χρόνια. Αν οι κλιματικές συνθήκες αλλάξουν είναι σίγουρο ότι και οι τιμές θα ανατραπούν! Γι’ αυτό δεν επιτρέπεται κανένας εφησυχασμός!
Αναφορές βουλευτών για δημοπρασίες
Ωστόσο για τα προβλήματα τις αγοράς ελάχιστες αναφορές γίνονται από τους πολιτικούς και αυτές είναι γενικές και αόριστες.
Εξαίρεση αποτέλεσε, από όσα αντιληφθήκαμε, το πρόγραμμα υποψήφιας Βουλευτού στα Χανιά, το οποίο όπως αναφέρει στο φυλλάδιο του, υποστηρίζει «την δημιουργία μηχανισμού δημοπρασιών ελαιολάδου» και όπως είναι φυσικό πολλοί αναμένουν να δουν πως σκέπτεται και πως σχεδιάζει τον μηχανισμό αυτό στην πράξη!
Εμείς πάντως, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι επειδή η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον τομέα της αγοράς ελαιολάδου είναι χαώδης και εν πολλοίς ανεξέλεγκτη, σκόπιμο είναι να υπάρξει μια τάξη και να τεθούν κάποιοι γενικοί κανόνες. Γιατί μόνο έτσι, θα περιοριστούν και η εκμετάλλευση των αδυναμιών των παραγωγών, αλλά και το ρίσκο που διατρέχουν οι αγοραστές κάποιοι από τους οποίους κάποτε εξωθούνται σε καταστάσεις οι οποίες τους οδηγούν σε αδιέξοδα και δικαστήρια.
Πάντως, η διάθεση με δημοπρασίες του ελαιολάδου πολλών παραγωγών, μέσω των Συνεταιρικών ή και ιδιωτικών ελαιοτριβείων, στα οποία βρίσκεται αποθηκευμένο, οπωσδήποτε θεωρείται καταλληλότερη για τους παραγωγούς, αφού όταν λειτουργεί σωστά, επιτρέπει διαφάνεια συναλλαγών, λειτουργία υγιούς ανταγωνισμού και καλύτερες τιμές. Γι’ αυτό και προωθείται και διευκολύνεται και από τον ΣΕΔΗΚ και ήδη ακολουθείται από μερικούς Συν/σμους στην Ανατολική Κρήτη, οι οποίοι συμβάλλουν στο να διαμορφωθεί υψηλότερο επίπεδο τιμών.
Οι προσφορές τιμών των αγοραστών
Αντίθετα, άλλες μέθοδοι, όπως αυτή της προσφοράς τιμών από αγοραστές, στους παραγωγούς ελαιοτριβείων, με την οποία καλούν όσους από τους παραγωγούς θέλουν να πουλήσουν σε αυτές, στην πράξη λειτουργούν, ως μειοδοτικοί διαγωνισμοί των αγοραστών! Και αυτό γιατί έτσι οι αγοραστές επιλέγουν αυτούς, που, λόγω ειδικών συνθηκών, αναγκάζονται να πουλήσουν στις προσφερόμενες, συνήθως χαμηλότερες, τιμές.
Επομένως η τμηματική διάθεση του ελαιολάδου των παραγωγών με δημοπρασίες, αποτελεί την συμφερότερη για τους παραγωγούς διαδικασία, την οποία πρέπει να διευκολύνει και η Πολιτεία με διάφορα νομοθετικά ή και οικονομικά κίνητρα.
Αναμένουμε, επομένως, να δούμε, εκτός από την ήδη εκπεφρασμένη θέση της υποψήφιας Βουλευτού των Χανίων και τις θέσεις άλλων κομμάτων και υποψηφίων για το ίδιο θέμα και φυσικά το αποτέλεσμα. Ίδωμεν!
