Με την τιμή των 5,016 ευρώ το κιλό «άνοιξε η αυλαία» των πωλήσεων ελαιολάδου για την τρέχουσα ελαιοκομική σαιζόν στην Ζάκρο. Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός προχώρησε το βράδυ της Παρασκευής στην πρώτη του δημοπρασία για ένα βυτίο ελαιολάδου 4 γραμμών- οξύτητας 0,45 και 30 τόνων, στην οποία οι ενδιαφερόμενοι ήταν τέσσερις και η καλύτερη τιμή αυτή των 5,016 ευρώ το κιλό.
«Πρόκειται», ανέφερε ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ζάκρου κ. Βασίλης Κατσικαλάκης στην ΑΝΑΤΟΛΗ και τη δημοσιογράφο Μαρίζα Ψαράκη, για μία πολύ καλή τιμή εκφράζοντας την ελπίδα για τη διατήρηση των καλών τιμών για όλο τον αγροτικό κόσμο και τους συνεταιρισμούς μέχρι και τις τελευταίες πωλήσεις της φετινής παραγωγής. Οι πωλήσεις θα συνεχιστούν σταδιακά ανάλογα και με τη διαμόρφωση των τιμών με τον επόμενο διαγωνισμό να προσδιορίζεται μέχρι τέλος του μήνα έτσι ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες και των παραγωγών και του συνεταιρισμού (εργατικά, λειτουργικά κλπ.) και της αγοράς. Είμαστε ικανοποιημένοι από την τιμή αυτή».
Το αυξημένο κόστος
«Ωστόσο», εξήγησε, «δεν πανηγυρίζουμε. Και αυτό διότι, για να αντιμετωπιστεί η διαμορφούμενη κατάσταση, με την εκτόξευση του κόστους παραγωγής, του λειτουργικού κόστους κλπ. θα πρέπει οι τιμές να είναι καλές για να μπορέσουν οι εμπλεκόμενοι στον αγροτικό τομέα να αντεπεξέλθουν και να συνεχίσουν. Υπενθυμίζω ότι θα πληρώσουμε -και πληρώνουμε- στο τριπλάσιο το ηλεκτρικό ρεύμα όλοι, ελαιουργεία, παραγωγοί. Η τιμή του πετρελαίου στα ύψη. Το κόστος των εργατών -όπου υπάρχουν- αυξημένο κατά πολύ, με τα μεροκάματα στα 50 και 60 ευρώ, αυξημένα κατά 20 ευρώ. Τα αγροτικά εφόδια που από πέρυσι ήταν μεγάλο πρόβλημα φέτος θα ενταθεί.
Οπότε για να καλύψουμε ένα μέρος από όλα αυτά, οι τιμές πρέπει να είναι αντίστοιχες. Είναι τέτοια λοιπόν η κατάσταση που δεν μας επιτρέπει να πανηγυρίζουμε, διότι φέτος πληρώνουμε πολύ μεγαλύτερο κόστος από ότι την προηγούμενη χρονιά. Το όποιο κέρδος εξανεμίζεται διότι υπάρχει πολύ μεγάλη ακρίβεια».
Τα βαρίδια
«Το κόστος για τα αναλώσιμα», συνέχισε, «είναι τεράστιο. Είναι αντιστρόφως ανάλογο με το όποιο κέρδος έχουμε από την παραγωγή. Και τα ελαιουργεία, οι συνεταιρισμοί και ασφαλώς οι παραγωγοί, ελιάς, κηπευτικών κλπ. γενικότερα ο αγροτικός κόσμος. Δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε.
Όλη αυτή η κατάσταση δημιουργεί βαρίδια στον αγροτικό κόσμο σε ό,τι αφορά την συνέχιση της δραστηριοποίησής του και ασφαλώς λειτουργεί αποθαρρυντικά στην ενασχόληση -επαγγελματική ή παράλληλη με άλλη εργασία- νέων ανθρώπων με τον πρωτογενή τομέα. Ως εκ τούτου δυστυχώς παρατηρούνται κάθε χρόνο αρκετά εγκαταλειμμένα ελαιόφυτα… Η χώρα γενικότερα έχει μεγάλη ανάγκη να στραφούν νεότεροι άνθρωποι στην ύπαιθρο και την παραγωγή. Ο αγροτικός πληθυσμός δυστυχώς έχει γεράσει κι έχουμε ένα μεγάλο πρόβλημα. Και να υπάρχουν νέοι άνθρωποι που θέλουν να ασχοληθούν με την γη και την παραγωγή, όλη αυτή η κατάσταση λειτουργεί αποτρεπτικά».
Για τα εργατικά χέρια
Μείζον επίσης θέμα τη φετινή περίοδο είναι η έλλειψη εργατικών χεριών για την ελαιοσυλλογή. Το πρόβλημα καταγράφεται φυσικά και στην περιοχή της Ζάκρου, όπως και σε όλο το Δήμο Σητείας και γενικότερα στην Κρήτη, αλλά και στην Ελλάδα. «Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Εντονότερα υπάρχει τα δύο τελευταία χρόνια. Και μας έχει απασχολήσει όλους, αγροτικούς συλλόγους, συνεταιρισμούς, παραγωγούς … Και παρά το γεγονός ότι πιέζουμε όλοι και ζητάμε να δοθούν λύσεις, δεν βλέπουμε να γίνεται τίποτα σε επίπεδο πολιτείας.
Το εργατικό προσωπικό που απασχολούνταν όλα τα προηγούμενα χρόνια προερχόταν κυρίως από τις γειτονικές χώρες, όπως η Βουλγαρία, η Αλβανία κλπ. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι το προσωπικό αυτό έχει μετακινηθεί δυτικότερα σε άλλες χώρες της Ευρώπης, όπως η Ιταλία κι άλλες. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος από το κράτος ώστε να αντιμετωπιστεί το θέμα και οι ξένοι άνθρωποι που βρίσκονται στην Ελλάδα να μπορούν να δουλέψουν στην γη και στην παραγωγή. Είναι πολλοί ξένοι που θέλουν να δουλέψουν, δεν έχουν όμως άδεια, δεν μπορούν. Δεν μπορούν να δουλέψουν, δεν μπορούμε να τους απασχολήσουμε, είναι ένας φαύλος κύκλος. Θα έπρεπε η πολιτεία να βρει λύσεις.
Δεδομένου λοιπόν ότι φέτος το πρόβλημα έλλειψης εργατικών χεριών είναι μεγάλο, οι παραγωγοί της περιοχής καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να μαζέψουν τις ελιές χρησιμοποιώντας εκ νέου τον παλιό τρόπο των δανεικών. Συνεργαζόμαστε μεταξύ μας και βοηθάμε ο ένας τον άλλο. Ούτως ή άλλως όμως είμαστε τα ίδια άτομα που σημαίνει ότι η παραγωγή θα πάει ένα μήνα πίσω μέχρι να μαζευτεί. Κι επειδή πρόκειται για υπαίθριες καλλιέργειες τίθεται το ζήτημα των καιρικών συνθηκών. Δεν έχουμε πάντα σύμμαχο τον καιρό, είναι χειμώνας, δεν ξέρουμε πώς θα εξελιχθεί και όσο καθυστερεί η παραγωγή ενδεχομένως να υπάρχει πρόβλημα και με την ποιότητα, αλλά και με την ποσότητα διότι έχουμε φθορές. Μακάρι να εξελιχθούν όσο γίνεται καλύτερα τα πράγματα», κατέληξε ο κ. Κατσικαλάκης.
ΜΑΡΙΖΑ ΨΑΡΑΚΗ
anatolh.com
