Προσπαθούν όλοι να βγάλουν τα σπασμένα στις πλάτες των παραγωγών.
Κάπως έτσι όπως μαθαίνουμε υπάρχουν περιοχές της χώρας όπου οι ελαιοτριβείς αποφάσισαν να αυξήσουν ακόμα και στα επίπεδα του 16 και 17% το εκθλιπτικό δικαίωμα για τη νέα σεζόν.
Μια από τις περιοχές αυτές είναι η Χαλκιδική, όπου οι ελαιοτριβείς αποφάσισαν να σφίξουν ακόμα παραπάνω τη θηλιά στο λαιμό των αγροτών.
Μια απόφαση που πάρθηκε αθόρυβα πριν ένα μήνα περίπου από τους ελαιοτριβείς του Νομού επικαλούμενοι την ενεργειακή αύξηση και αγνοώντας τους παραγωγούς του τόπου τους, όταν σε άλλες περιοχές το 11-12% θεωρείται ιδιαίτερα αυξημένο ποσοστό εξαιτίας της ενεργειακής κρίσης.
Οι ελαιοτριβείς αμέλησαν να σκεφτούν ότι σε αυτό τον αγώνα της ενεργειακής κρίσης θα έπρεπε να είναι μαζί με τον πρωτογενή τομέα και να ισομοιραστούν το βάρος που αναλογεί στον καθένα στηρίζοντας τον παραγωγικό κλάδο που τόσα χρόνια τους στηρίζει.
Σε μια χρονιά λοιπόν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες αφού τα καλλιεργητικά έξοδα έχουν υπερδιπλασιαστεί, το μετέωρο βήμα ακόμα για τις εκτάσεις που μέχρι και σήμερα αμφισβητούνται χωρίς να έχει επιλυθεί τίποτα στο κομμάτι του χαρακτηρισμού τους ως δασικές εκτάσεις, η απώλεια των δικαιωμάτων χάρη στην ύπαρξη των δασικών χαρτών η οποία δεν επιλύθηκε μέχρι και σήμερα, η αύξηση των καυσίμων και ευρύτερα του ενεργειακού κόστους και οι μειωμένες επιστροφές φόρου πετρελαίου έναντι άλλων ετών, είναι μια σειρά ακόμα προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι παραγωγοί του τόπου, με αποτέλεσμα την κοινωνική αναταραχή και την αύξηση του κοινωνικού αποκλεισμού.
Η συσσώρευση των προβληματισμών και των αστάθμητων παραγόντων που ταλανίζουν τον πρωτογενή τομέα μεγιστοποιούν τις φωνές των αγροτών που ζητούν την παρέμβαση της πολιτείας στην αισχροκέρδεια που έχουν στήσει τα ελαιοτριβεία του Νομού, επικαλούμενοι το ενεργειακό κόστος.
